{
  "block": 106144276,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "7120.726412 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2026-05-18T00:56:45",
  "trx_id": "a81e4eb94355ac4a662aa6cc9a828cb04129851b",
  "trx_in_block": 0,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 105979063,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "4408.516007 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2026-05-12T06:38:27",
  "trx_id": "b16e6bbf259f706855f220bed7c34519dad2632d",
  "trx_in_block": 1,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 105511907,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "7133.242168 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2026-04-26T00:16:27",
  "trx_id": "9acba3275335d5a680a63d87a46396cc1e9fef74",
  "trx_in_block": 0,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 102854030,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "4450.062826 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2026-01-23T09:39:12",
  "trx_id": "3d59d940c1ac4b9657fb3166608d916d050ae4df",
  "trx_in_block": 0,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 99163456,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "@@ -1795,14 +1795,4 @@\n e...\n- %0A%0ABoktan.\n",
      "json_metadata": "{\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "araf",
      "permlink": "araf",
      "title": "ARAF"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2025-09-16T22:26:00",
  "trx_id": "11af9a824cc8b4479ed6ab2f9787d2b59b167ca5",
  "trx_in_block": 2,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 99163418,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "as",
      "json_metadata": "{\"tags\":[\"circle\"],\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "fertile",
      "permlink": "dogurgan-doengue",
      "title": "DOĞURGAN DÖNGÜ"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2025-09-16T22:24:06",
  "trx_id": "8bedbaeca37df9f7facdaa2f6dd9d525677efbb7",
  "trx_in_block": 0,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 99163407,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "as",
      "json_metadata": "{\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "yalnizlik",
      "permlink": "yalnizlik-uezerine-bir-safsata",
      "title": "SAFSATA"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2025-09-16T22:23:33",
  "trx_id": "5d728611b31b2bc5fe45dd237e4f87b7f1bc7397",
  "trx_in_block": 1,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 91666601,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "1",
      "json_metadata": "{\"format\":\"markdown\",\"app\":\"steemit/0.2\",\"tags\":[\"nefes\",\"gri\",\"yasam\",\"adalet\"]}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "ben",
      "permlink": "bu-hayatin-bir-de-grisi-vardir",
      "title": "1"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2024-12-29T22:53:12",
  "trx_id": "45f4fcbe2b92dc8cd16bde40d6f1b5bf6aaf78c7",
  "trx_in_block": 1,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 91666590,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": ".",
      "json_metadata": "{\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "bos",
      "permlink": "sonsuz-keder",
      "title": "."
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2024-12-29T22:52:39",
  "trx_id": "eccefa12bc110acc27f0aa6d566d118cace6e04b",
  "trx_in_block": 2,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 91300415,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "4614.282023 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2024-12-17T04:57:24",
  "trx_id": "7301d86c061efdb93eb97eb8031595f222baf2f7",
  "trx_in_block": 0,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 79854606,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "4783.415555 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2023-11-13T20:39:54",
  "trx_id": "72bfc6a1b06204642daaaf55fab5e625a5744981",
  "trx_in_block": 3,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 78348799,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "7720.694341 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2023-09-21T22:38:27",
  "trx_id": "19a1a3b01c041909cfb5accac0f0560586d07679",
  "trx_in_block": 0,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 69114015,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "7942.375779 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2022-11-03T12:20:00",
  "trx_id": "8adb93047f2e18c93c4678f9c76fc65d29dbe197",
  "trx_in_block": 2,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 60592768,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "8168.924481 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2022-01-09T21:26:45",
  "trx_id": "e1df5940ce5c4f441b75579f8381aac42f48c031",
  "trx_in_block": 15,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 54423070,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "8352.783175 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2021-06-07T13:47:09",
  "trx_id": "0679f35064d1be1df3869e381bd31af16ccf243c",
  "trx_in_block": 0,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 49504400,
  "op": [
    "transfer",
    {
      "amount": "0.001 STEEM",
      "from": "blurtofficial",
      "memo": "CONGRATS! You have a 1:1 BLURT AIRDROP of 0.152 BLURT and 0.524000 BLURT POWER waiting for you. Check out https://blurtwallet.com/@hamitod and https://blurt.blog/ TODAY!",
      "to": "hamitod"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-12-16T17:45:42",
  "trx_id": "c7885f11675bdbb3ba1b6474d191f2c9a5bb37cb",
  "trx_in_block": 5,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 49190997,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "8540.307496 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-12-05T15:22:15",
  "trx_id": "162ac5a9616155fc50de0458e605ce1778d2b4d9",
  "trx_in_block": 3,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 48823721,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "1915.512025 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-11-22T16:28:36",
  "trx_id": "764f5734fb1bfa30ea6c9f2945476b99b4edc9c7",
  "trx_in_block": 1,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 48259290,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "8577.152396 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-11-02T16:54:18",
  "trx_id": "688de81438696b8b698cb9b4ca6ae8628df127a9",
  "trx_in_block": 7,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 47881028,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "28333.328775 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-10-20T07:46:21",
  "trx_id": "c114526c60aae29d833fc3641f6c8eb37c0e3e20",
  "trx_in_block": 1,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 46243361,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "28525.757869 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-08-23T18:11:18",
  "trx_id": "a314dce1bc25d05ecab3ba3f268fbe1517d29c0a",
  "trx_in_block": 2,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 46232507,
  "op": [
    "transfer",
    {
      "amount": "0.001 STEEM",
      "from": "future.witness",
      "memo": "⚠️ Please be careful with any website or discord link that you receive from other users, those are mostly phishing attempts.",
      "to": "hamitod"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-08-23T08:59:54",
  "trx_id": "dc29b1c0a77b25b10adfc71b1cff7f7284796acd",
  "trx_in_block": 0,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 46232490,
  "op": [
    "transfer",
    {
      "amount": "0.001 STEEM",
      "from": "executive-board",
      "memo": "❗ Hello hamitod, great that you are using the STEEM blockchain. The Executive Board hereby invites you to https://discord.gg/KyBbmhh where you will get some insider infos on how you will earn the most coins. It's easy, just follow the instructions. Warm regards, The Executive Board.",
      "to": "hamitod"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-08-23T08:59:03",
  "trx_id": "fc9e85395f0d386c77451b52fb939d20bc2df370",
  "trx_in_block": 5,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 46232478,
  "op": [
    "transfer",
    {
      "amount": "0.001 STEEM",
      "from": "beemengine",
      "memo": "🚀 Your Best Social Blockchain Companion, promoting all your upcoming posts 24/24. Subscribe and we do it all for you. checkout http://beemengine.live",
      "to": "hamitod"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-08-23T08:58:24",
  "trx_id": "f2513c910043a356f10055e553cee5230fc18324",
  "trx_in_block": 1,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 46232457,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "Doğum, yaşam ve ölüm üçgeninde var oluşunun sınırlarını yahut sınırsızlığını idrak etmeye çalışan bir bedenin, kendi mevcudiyetine duyduğu şüpheyle başlar evvela hakikati arama yolculuğu. Çünkü nesneleri tanımlayabilmemiz için öncelikle özneyi yani kendimizi tanımlayabilmeliyiz ki bir anlam kazanmaya başlasın cümle, var olmuş ve var olacak her şey. \n\nKendimizi tanıma yolculuğunu nasıl gerçekleştirebiliriz? Elbette bu husustaki en değerli kaynağımız yine sahip olduğumuz hayatın kendisinde yatmaktadır. Tonlarca kitap dahi okunsa sahip olduğumuz hayat üzerindeki EŞSİZ bilgi ve deneyime ulaşamayacağımız bir gerçektir. Ama okunan kitaplar, dinlenen müzikler, duyulan öğütlerin de bu yaşamın içerisindeki birer yordayıcı olduğu gerçeği göz ardı edilmemelidir. Eğer yaşanmışsa bir “şey” vardır ve bir şey hem var hem var olmayandır diyemeyeceğimizden dolayı, hakikati arama yolculuğunda ister genelden özele ister özelden genele ister sondan başa ister baştan sona gidelim “var” olana karşı şüphemizi ancak ve ancak var olan bir düşünsel ve yaşamsal sistematikle kırabiliriz. Daha somut bir ifadeyle öznelere ve nesnelere şüphe duyan bir zihin ancak özne-nesne ilişkisi üzerinde bütüncül bir sistem “var” ederek bu şüphenin yerini hakikat ile doldurabilir ki okumakta olduğunuz bu deneme, her bireyin özel ve eşsiz bir sistematiği olduğu önermesine dayanmaktadır. Hakikatin ne olduğu bilgisi ancak ve ancak bireylerin kendi içerisinde saklı bir hazinedir ve onu açığa çıkarmak yine ancak ve ancak kişinin kendi elindedir.\n\nÖyleyse hayatımızın ilk safhalarına göz atmakla başlayalım.\n\nİlk çocukluk döneminde henüz başlamamıştır ben ve ben-olmayan ayrımı derler. Kişi yaşamında var olan her şeyi bir bütün olarak idrak eder. Varlığımızın ilk safhasında bu ayrımın olmayışından kaynaklıdır belki de dinsel yaklaşımların özünde yer alan masumiyet arayışı. Birey olma sürecinde, biri olma sürecinde, bir olma sürecinde atılan adımlarda yer alan ilk adımlar eşsiz bir rasyonellik taşımaktadır bu bağlamda. İnsan; beslenir, barınır ve bakım vereni tarafından güvenlik ihtiyacı karşılanır. Bakım veren ile bütünleşen bebek, tüm içgüdüsel arzularının tatmininde mevcudiyetini sürdürür ki bu durum sağlıklı ebeveynler üzerinde düşünüldüğünde geçerlidir. Ruh sağlığı bozuk bir anne ele alındığında, var oluşunun daha ilk adımlarından başlar bozuk yapı. Kişi, mevcudiyetinin sınırlarını henüz bebekken keşfeder yaşamın güvensizliği algısıyla. Oral dönem olarak adlandırılan bu dönemde irade dışı bir durum söz konusudur. Çünkü doğum bizim seçimimiz olmadığı gibi doğduğumuz şartlar da bizim seçimimizde yer almaz. \n\t\nHakikati arayan bireyin karşısına şöyle bir ikilem çıkmaktadır: ben-ben olmayan ayrımının olmadığı, insandan insana farklılaşabilen, sorgulanamayacak derecede bilinçsiz bir döneme sahipken tüm yaşamlar; hakikati evrensel bir gerçeklikte mi yoksa bireysel bir gerçeklikte mi aramalıyım? \n\nEvrensel eşitlik kavramından bahsedemediğimiz bir düzlemde atarken adımlarımı evrensel bir yoldan nasıl bahsedebilirim ki? \n\nİlerlemeye çaba sarf ettiğimiz bu düşünsel yolda söyleyebileceğimiz ilk şey var olan durumun kendisidir. İnsanlar eşit değildir. Hayatlar eşit değildir. İmkanlar eşit değildir. Toplumlar eşit değildir. Coğrafya eşit değildir. Dinler eşit değildir. Diller eşit değildir. Kadın ile erkek eşit değildir. Türk ile İngiliz eşit değildir. Zengin ile fakir eşit değildir. Eğitimli ile eğitimsiz eşit değildir. Zalim ile mazlum eşit değildir… İnsan dediğimiz varlığın hiçbir tanımlayıcısı bir diğer insanınki ile eşitlik oluşturamaz. Bu nedenledir ki evrensel bir yol uzanamaz hakikatin uçsuz bucaksız diyarlarına, dindiremez var olan vicdanın sesini, aklın hürriyetini, bedenin sefaletini ve haykıramaz “Ey İnsan! İşte hakikat budur!” diye, gösteremez eğriyi ve doğruyu tüm çıplaklığıyla… Bu nedenledir ki binlerce din, ekonomik sistem, öğreti ortaya atılmıştır tarihte, doğruyu ve yanlışı bulma derdi tüm davranışlarında göstermiştir kendini insan denen varlığın. \n\nÖyleyse ilk çocukluk yıllarımızı nasıl yorumlayabiliriz? \nDoğru ve yanlış kavramlarımız henüz yok, kucağında olduğumuz varlıktan bile haberimiz yok. Ağlıyor, gülüyor, birtakım sesler çıkartıyoruz. Bu dünyaya bilinçli olarak hiçbir bok katmak gibi bir şansımız yok. Ama dünyadan aldıklarımıza yönelik herhangi bir sınırımız da yok. Doğru ve yanlış, sen-ben, ödül-ceza, pekiştirilen davranışların süreklileşmesi derken sınırsız bir organın yoğun elektriksel iletimlerine maruz kalıyoruz. Adeta dünya tarafından çarpılmaya başlıyoruz. \n\nHakikat bunun neresinde?\n\nHakikat hakkında hala hiçbir fikrimiz yok fakat şu ana kadar öğrendiklerimizden şu çıkarımı yapabiliriz ki, karakterimizin, davranışlarımızın, düşüncelerimizin oluşumunda en basit haliyle dahi mutlak güç, kudret sahibi değiliz. Şayet bir hakikat var ise görülecek, bir düğüm var ise çözülecek, bir cevher var ise bulunacak, bir rehber var ise okunacak, bir iyilik var ise yapılacak, bir deniz var ise yüzülecek, bir el var ise tutulacak… bu tam anlamıyla bizim kararımız olamaz. Biz insanlar henüz ilk sayfalarını doldururken bile hayatın aciz ve bilinçsiz bir şekilde başlıyoruz.\n\nKimin ne haddinedir “Ben! Yaptım” demek? \n\nNe cüret !\n\nÖyleyse hakikat yolu ne evrenseldir ne de topyekûn bizim elimizdedir, hakikat yolu bireysel bir yoldur ve o yolu bulma konusunda her bir bireyin yüksek miktarda şansa yahut mistik bir takım her şeyi bilen güçlere ihtiyacı vardır(!) \n\nBen’i kendi literatüründen silerken, bireycilikten bahsedebilmenin verdiği özgürlüğü tadabilir misin?\n\nBen ve ben olmayan ayrımını yapmaya başladığımız yıllar tamamlanadursun bu dönemde birçok karakteristik temellerimiz atılır. Hayatın temel bileşeni olan güven duygusu bu bilinçsiz dönemde kendini var olmak ya da olmamak meselesine işte böylece bırakıvermiştir. Bir illüstrasyon yapmak istiyorum hayatımızın ilk 3 yılında güven duygumuzun nasıl oluştuğunu daha net aktarabilmek için. \n\nGözünüze ilk kez sanal gerçeklik gözlüğü takıldığını hayal edin. Bir odadasınız, yürüyor, geziyor, eğleniyorsunuz. Bir saat sonra birtakım eşyalara dokunabildiğinizi fark ediyorsunuz, ne isterseniz elde edebileceğinizi görüyorsunuz. İki saat geçtikten sonra gezdiğiniz alanda insan formunda başka objeler olduğunu hareket ettiğini fark ediyor, onlara dokunmaya ve onlara dilediğinizi yapmaya başlıyorsunuz. Üç saat geçtikten sonra insan formundaki objeleri de aynı sizin gibi başka insanların da yönlendirdiğini fark ediyorsunuz. İkinci saatte onlardan aldığınız tepkiler, onlara gösterdiğiniz tepkiler bir anda zihninizden tekrar geçmeye başlıyor. İlk saatiniz ve bir sonraki saatiniz arasında bağlantı kuracak şekilde zihniniz bir tasarı oluşturmaya çalışıyor. \n\nNasıl mutlu olabilirsiniz, nasıl bu oyunu eğlenceli hale getirebilirsiniz, kime güvenebilirsiniz yahut güvenebileceğiniz kimse var mı? İçinde bulunduğumuz hayat oyununda bizleri dünyaya getirme cüretini gösterebilen ebeveynlerimizin koruması altında olduğumuz için şanslıyız. Hiçbir şey yapmadan yiyip, içip, ağlayarak sürdürebiliyoruz yaşamımızı. Ebeveynlerimize de bize sevmeyi, güvenmeyi öğretin diye sızlanıyoruz. İçinde bulunduğumuz ekonomik sistemde hayatta kalmak için kendini parçalayan insanların bir de kendilerinin dahi bihaber olduğu bu kavramları aktarabilmelerini beklemek hakkımız. Bilmiyorsan, karşılayamıyorsan, öğrenmek istemiyor, gelişmeyi göze alamıyorsan yapma, mecbur değilsin demek sonuna kadar hakkımız. Neden beni dünyaya getirdin? Ne derdin vardı kardeşim senin? \n\t\nBir dakika… Bir çelişki var burada. Eşit değil demiştik biraz önce insanlar. Tanımlanamaz demiştik ortak bir sıfatla. Halbuki daha 4-5 paragraf önce belirttiğimiz bir sıfat pek ala her bir insan için sunulabilir. Pek ala her bir birey için tanımlanabilir. ACİZ…\n\nDoğumumuzdan başlayalım sıfatlandırmaya kendimizi. Yokluğumuzdan başlayalım varlığın hakikatini aramaya ki. Var olduğumuzdan dahi şüpheye düştüğümüz bu felsefi alemde bir nebze olsun bilim de olsun gönlümüzde. Acaba gerçek miyim sorularıyla spiritüel bir alemde bunalımdan bunalıma uçuşmak yerine, sağlam basalım ayaklarımızı ve diyelim ki: \n\n-Merhaba dünya ben geldim. Dünyadaki en ACİZ canlı olan ben, tam şu an senin tüm gerçekliğindeyim. CAHİLim aynı zamanda dünya. Ne yerim ne içerim, neye ihtiyacım var bilmem. Bilsem de bunları nasıl karşılayacağımı bilemem. Değil senin hakkında bir fikir sahibi olmak, seninle birlikte olabilmenin yolunu dahi bilemem… ZALİMim aslında dünya. Bakma elimde güç yok, gösteremem zulmümü. Fakat gerçekleşmese isteğim kullanırım tüm gücümü: ingaaaaaaaa. NANKÖRüm ben dünya. Karşımdaki varlığın değil midemdeki varlığın kıymetidir beni ben yapan. Kim doldurursa onu ona dönerim her an.\n\nHakikat…  \n\nİnsan aciz, insan cahil, insan zalim, insan nankördür…\nBen acizim, ben cahilim, ben zalimim, ben nankörüm…\nAma değilim. Şu anıma baktığımda. Ben. Ailem. Arkadaşlarım. Hayran olduğum nice insanlar…\n\nSıkıcılığın son raddelerine varılan şu noktada iğne ipliğine tutunmuş kâşif arzumuzun ne ile beslenebileceğine yönelik ne denli efor sarf edersek edelim sıkıldık bir kere. Kaçış yok. Buradan gitmek buradan ayrılmak buradan sonrasına buradan bakmamak gerek. Çünkü SEN sahip olduğun tüm sıfatlarına rağmen hala ACİZ’sin, CAHİL’sin, ZALİM’in ve NANKÖR’sün. Son nefesini verene dek sahip olduğun tüm bu temel niteliklerden kaçmak için fotoğraflar çekinecek, beğeniler gönderecek, kıyafetler giyinecek, filmler izleyecek, sen gibilere gülümseyecek, sen olmayanı yerecek ya da sen olmayana özenecek, üç kuruşluk ekmeğe binlerce lira dökecek, iki kelimelik cümleye onlarca dil süzecek, ağlayacak, sızlayacak, bağıracak, inleyecek… ve de gideceksin. \n\nÇünkü sıkıldın bir kere. \nGüle güle\n\nHadi hayatımızın ilk safhalarına geri dönelim: acizim, cahilim, zalimim ve de nankörüm…",
      "json_metadata": "{\"tags\":[\"fertile\",\"circle\"],\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "fertile",
      "permlink": "dogurgan-doengue",
      "title": "DOĞURGAN DÖNGÜ"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-08-23T08:57:21",
  "trx_id": "cabbb2248b8bf3c6bd176cec8162c52215f30751",
  "trx_in_block": 1,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 44335157,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "8714.564418 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-06-17T18:33:12",
  "trx_id": "997f19c5e552ddd647c0c418b066ccfa97586a6e",
  "trx_in_block": 4,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 43217722,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "28786.672051 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-05-09T06:19:24",
  "trx_id": "0ccc9f459abc5c34b3acd1411023bbde9c70c67b",
  "trx_in_block": 7,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 43193929,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "5348.466724 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-05-08T10:01:18",
  "trx_id": "ec5e46c13f3ad98866fbdc8fc99a4e962f30c2eb",
  "trx_in_block": 31,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 42858154,
  "op": [
    "custom_json",
    {
      "id": "notify",
      "json": "[\"setLastRead\",{\"date\":\"2020-04-26T11:07:31\"}]",
      "required_auths": [],
      "required_posting_auths": [
        "hamitod"
      ]
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-04-26T11:07:33",
  "trx_id": "2503d64b9c09bfa509794d47836af5d3f143eb0c",
  "trx_in_block": 5,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 42858090,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": ".",
      "json_metadata": "{\"format\":\"markdown\",\"app\":\"steemit/0.2\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "life",
      "permlink": "konu-hayat",
      "title": "09.08.2018"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-04-26T11:04:18",
  "trx_id": "dd5eb39ee2abc407d9178a69f239cc1ece2d28f8",
  "trx_in_block": 13,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 42858054,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": ".",
      "json_metadata": "{\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "life",
      "permlink": "pismanlik",
      "title": "10.10.2018"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-04-26T11:02:30",
  "trx_id": "b4ca9d6439a79b98b6dce3323a403ffee1f380fc",
  "trx_in_block": 10,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 42858025,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": ".",
      "json_metadata": "{\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "truth",
      "permlink": "i-am-looking-for-truth-part-1",
      "title": "24.02.2019"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-04-26T11:00:57",
  "trx_id": "749cab809b61c924376119e8321fd0a25e54d338",
  "trx_in_block": 6,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 42858006,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": ".",
      "json_metadata": "{\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "truth",
      "permlink": "i-am-looking-for-truth-part-2",
      "title": "25.02.2019"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-04-26T11:00:00",
  "trx_id": "76f53b17487dc85b3225ee5dca008bb80d801a8b",
  "trx_in_block": 14,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 42857987,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": ".",
      "json_metadata": "{\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "truth",
      "permlink": "i-am-looking-for-truth-part-3",
      "title": "28.02.2019"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-04-26T10:58:57",
  "trx_id": "cee96fd3bc1e63e3eaa7dcee6f5914fb57342c3d",
  "trx_in_block": 7,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 42857961,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": ".",
      "json_metadata": "{\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "shit",
      "permlink": "utaniyorum",
      "title": "17.04.2019"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-04-26T10:57:39",
  "trx_id": "9ee956a8a68a8cddac70fd5f83ea916be9ffa2b6",
  "trx_in_block": 10,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 42857933,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": ".",
      "json_metadata": "{\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "safsata",
      "permlink": "yoruldum",
      "title": "21.04.2019"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-04-26T10:56:09",
  "trx_id": "f9054205a59de73089b3a7dae018e870b3aeb516",
  "trx_in_block": 3,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 42857807,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": ".",
      "json_metadata": "{\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "shit",
      "permlink": "hayatin-gercekleri",
      "title": "28.04.2019"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-04-26T10:49:45",
  "trx_id": "916d2ceecfbc23a7df8f0790e34b5bad7d22a1f5",
  "trx_in_block": 17,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 42857768,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": ".",
      "json_metadata": "{\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "safsata",
      "permlink": "lego",
      "title": "05.04.2019"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-04-26T10:47:42",
  "trx_id": "5a649d3f9b2104266f4c4c757f4b5e84d4ccccb1",
  "trx_in_block": 6,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 42857728,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": ".",
      "json_metadata": "{\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "psikoloji",
      "permlink": "manik-episod-02-2019",
      "title": "02.2019"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-04-26T10:45:42",
  "trx_id": "130abf857d0b32b414cf8b4b6d6a1f026c37886e",
  "trx_in_block": 14,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 41964507,
  "op": [
    "author_reward",
    {
      "author": "hamitod",
      "permlink": "yalnizlik-uezerine-bir-safsata",
      "sbd_payout": "0.000 SBD",
      "steem_payout": "0.073 STEEM",
      "vesting_payout": "142.933243 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-03-25T17:25:12",
  "trx_id": "0000000000000000000000000000000000000000",
  "trx_in_block": 4294967295,
  "virtual_op": 4
}

{
  "block": 41766960,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "28867.587881 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-03-18T18:46:27",
  "trx_id": "d838c59e7d7315fdf2b3c722768491387775319e",
  "trx_in_block": 19,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 41765718,
  "op": [
    "vote",
    {
      "author": "hamitod",
      "permlink": "yalnizlik-uezerine-bir-safsata",
      "voter": "payroll",
      "weight": 100
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-03-18T17:44:15",
  "trx_id": "360a89cac465b6b65bf4c106a82b12a5417e2c4d",
  "trx_in_block": 33,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 41765338,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "Yalnızlık en ağır başkaldırıdır var olan iğrenç sisteminize. Toplumsal varoluşun önüne koyulabilecek en sağlam set, duygusal yoksunluğa, ayrışma korkusuna, içsel huzurun dengesinin sonsuza dek bozulacağına dair en bariz belirtidir. Kimisi için bir seçim, kimisi için bir zorunluluk olarak kendisini gösterse de dostlarım, hakikatin adıdır yalnızlık. En yalın haliyle var olmanın, en sağlam destekçisidir.\n\nOturup düşününce öylece kendi kendine, yalnızlığı ağır bir yaşam şekli olarak algılar insan. Belki de ekosistemin tepesine kâbus gibi çökmüş bu türün, ekosistemin en altında yer alan canlılarla kıyaslandığında dahi yardıma en muhtaç olan tür olduğu bilinci yahut bilinç dışı ile bu ağırlığın altında ezileceğinin farkındadır çünkü bizzat insan. Ne büyük bir gaflettir ki, aynı kimse dönüp baktığında aynaya, benliğini güçlü görmekten kendini bir an olsun alıkoysa depresif rüzgarların gönlünde esmesine izin vermesi, çaresizliğin ve acının pençesine yenik düşmesi “yalnız”ca an meselesidir. Öyleyse bir çelişki değil midir bu dostlarım? Hem güç gösterileriyle varlığımızı pohpohlayıp hem de yardıma en muhtaç olan tür olduğumuzun bilincine sahip olmak. Hem birey olmanın gururlu sancılarına göğüs gerdiğimizi iddia edip hem de kelamımızın beş para etmez değerine on para veren kimseleri yanımızda gördüğümüzde gülümseyip, o kimselerde gördüğümüz büyüklüğümüzle var olmamız… Dönüp dolaşan düşünce, duygu ve davranışlarımız arasında en çarpık olanları değil midir sizce de kendimize karşı ve yanında sahip olduklarımız. Yüzleşmek bu kadar mı zor acziyetimizle yahut bu denli mi güçlü olmak gerekir fark etmek için zayıflığın değerini. \n\t\nGeçmişten günümüze birçok farklı yaklaşım ortaya konmuştur. Kimi yaklaşımlara göre yalnızlığa yönelik beslediğimiz korku, insanoğlunun varoluşunun temellerinde dahi kendini bir takım sembolik hikayelerle ortaya koymuş fakat yorumlanması insandan insana farklılık göstermiştir. Bu hikayelerden bir tanesi İncil’de yer alan Havva ile Adem’in birbirlerini ilk gördükleri, çırılçıplak oldukları andır. Bu anda yaşadıkları derin kaygı duygusu her ne kadar kimileri tarafından cinsel organların açıklığı ile bağdaştırılsa da aslında bu kaygının sebebinin insanoğlunun varoluşunda ilk kez “farklı”lık kavramıyla tanışması olduğu kimi düşünürler tarafından açıklanmıştır. Yaratıldıkları ilk andan itibaren kavramsal bir tekliğin içinde yer edinen bu canlı aynı kavramın içinde ikilik oluşabileceği gerçeğiyle ilk kez yüzleşmiş ve bu yüzleşme, farklı olma bilinci; bütünden ayrışma gerçeği ile kendilerini karşı karşıya getirmiştir. Peki ama bu neden bir kaygı oluştursun? Tekliğin, aynılığın bulunduğu bir bağlamda korkulacak bir şey yoktur. Ortak dertlere sahip birçok zihin ile yan yana bulunduğunuzda sorumluluk paylaşılır ve siz üzerinize düşeni yaptığınızda sorunların hallolduğunu müşahede edersiniz. Taraftar grupları, cemaatler, siyasi ve etnik grupların… temel mantığı da bu bütünleşme ihtiyacından gelir. En rasyonel bakış açısı; bu topluluklar ortak bir derde çözüm oluşturmak için bir araya gelme “zorunlu”luğuna sahiptirler. Farklı olduğunuzu anladığınız ilk anda ise doğal olarak yalnızlık korkusu insan zihnine hükmetmeye başlar. Hayatta sorunlarla karşı karşıya kalmış ve yalnızsınızdır. Sınıfta, taraftar gruplarında, siyasi ve etnik gruplarda, toplumda dahi farklı olmak, yalnızlaşmak insanda bir korku yaratırken, yalnızlığın ve farklılığın varlığının keşfinin de korku uyandırması pekâlâ doğaldır. Tıpkı anne karnından çıkan bebeğin dünyaya gözlerini hıçkırıklarla açması gibi. O artık farklı bir dünyada yalnızdır. Ta ki annesinin kucağına verilene dek. O bebek “ben”lik algısının oluşmaya başladığı 2-3 yaşlarına kadar artık annesiyle bir bütündür. \n\t\nSanayi devrimi ile birlikte toplumlarda bireyselleşme sürecine girilmesi yalnızlaşma sürecini de beraberinde getirmiştir. Birlikte yapılan işlerin giderek azalması, temel ihtiyaçların bireysel imkanlarla karşılanabiliyor olması, bir başka kimseye rasyonel ihtiyacın da zaman içinde ortadan kalkmasına, günümüze gelindiğinde ise sosyal medya ile bütünleşme arayışlarının sürdürülmesine neden olmaktadır. Fakat sanal dünyanın ve yüzeyselleşen duygusal ve fikirsel derinliğin yalnızlık hissini ortadan kaldıramadığı hatta giderek belirginleştirdiği gerçeğiyle de yüz yüz kalmış bulunmaktayız. \n\t\nİyi, güzel, hoş ama ben niye yazıyorum bunları. Bendeniz saygı değer deli, ne diye yalnızlık konusunda gereksiz, doğru, yanlış atıp tutuyorum.\n\t\n“Yalnızlık Allah’a mahsustur.” Ve bizler kendisinin ruhu ile şereflendirilmiş yegane varlıklardanız. \n\t\nMaster Eckhart’ın çok çarpıcı bir şekilde ifade ettiği gibi, “Tanrı’yı tanımanın yegane yolu, kendini tanımaktır.”\n\t\nVaroluşsal sancılarımızın hafifleyebilmesinin iki yolu vardır dostlarım. Hemen her sorunda olduğu gibi bu sorunda da ya sorunumuzun üzerine gideriz ya da kaçınma, göz ardı etme eylemini tercih ederiz. Söz konusu sorunun adı var olmak olduğundaysa iki yolda da karşılaşacağımız sonuç ne yazık ki “geçici” bir tatmin olma duygusudur. Çünkü var olmayı bir sorun-soru haline getirmemizin en temel nedeni aslında yazımızdan da anlaşılacağı üzere farklı olma, ayrışma, yalnızlık korkusudur. İçsel bütünlüğü hissedemeyiz çünkü hayatımızın hemen her alanında farklı oluşumuzun gerçeğiyle yüz yüze gelir bu farklı oluş halini birtakım sıfatlarla anlamlandırmaya çalışırız. Güçlü-zayıf, güzel-çirkin, doğru-yanlış… zıtlıklarından hangisini seçersek seçelim temelde bu farklılığımızın toplumsal ve bütünsel bir sınıflandırmasına giderek bütünlük ihtiyacımızı en basit haliyle karşılarız. Bu karşılama biçimimiz pek tabii bizlerin özgüvenli-özgüvensiz, içe dönük-dışa dönük… gibi bir takım ikincil sınıflandırmalarımızı oluşturur. Çocukluğumuzun ilk yıllarından itibaren çevre faktörüyle birlikte gelişen bu kişilik biçiminin her ne kadar olumlu yahut olumsuz sıfatlandırmalarla inşa edilmesi sağlam yahut dayanıksız bir yapının oluşmasına sebebiyet verse de bu yapının en temelinde yer alan ve de felsefenin de doğal olarak temel sorusu haline gelen varlık nedir sorusunun karşılığının net olarak verilemeyişi bizleri paragrafın başında bahsettiğim iki yöne sürükler ki bu iki yön de bize varlığı ve dahi varlığımızı sorgulatan yalnızlık korkusunu (motivasyonunu) ancak ve ancak bütünleşmeyle giderebileceğimiz gerçeğiyle yüz yüze bırakır. Bu doğrultuda taraftar grupları, siyasi partiler, etnik gruplar, cemaatler, yüzeysel cinsel deneyimler… bizlerin geçici olarak bütünleşme arzusunu gerçekleştirmemizi ve var olma probleminden uzaklaşmamızı sağlar. Bir olmak, tek olmak içimizdeki ayrışmanın da algısal olarak dinmesini sağlar. Temel soruyu göz ardı eder, içsel motivasyonumuzun algısal olarak yüzeysel anlamlara dayalı eylemlere yönlendirir ve azabımızı kısa süreliğine dindiririz. Sonuç olarak; soruyu cevaplamamış ama sorudan uzaklaşmayı başarmışızdır ta ki zihnimiz ihtiyacı olan besini yeniden kalbinizden talep edene dek… İkinci yol ise dediğimiz gibi bu sorunun üzerine gitmektir. \n\nTarihte ismi geçen nice dâhilerin yapmış olduğu gibi varlığın özünün ne olabileceği hakkında derin araştırmalara girişmek... Öyle ki adım aldığınız her basamakta içsel olarak derin bir orgazm hissi yaşarsınız. Hayatı, davranışları, duyguları, düşünceleri, biyolojiyi, kimyayı, tıp, ekonomi… Her neyin hakikatini anlama üzerine bir adım atarsanız temel sorununuz üzerine gitmiş olursunuz. Çünkü temel sorunumuz Var’lıktı ve var olan “her şey”i kapsamaktaydı. Fakat bu yolun da geçici olduğu gerçeği ile yüz yüzeyiz. Evet her ne kadar sorumuzun üzerine eğilmiş olsak da sorduğumuz soruyu tam anlamıyla cevaplandırabilmemiz için evren ötesi bir varlık olma ihtiyacı hasıl olur. Çünkü yeryüzünde ortaya konmuş her türlü bilgi ve araştırmayı okumuş öğrenmiş dahi olsak insanoğlunun ulaşabileceği en son noktada dahi sahip olunan kudret var oluşu tanımlayamaz. Tanımlayamamasının en temel sebebi ise, en temel soru olarak ele aldığımız varlık kavramının da bir ikiliği olan yokluk kavramıdır. Her türlü rasyonel bakış açısıyla dahi ulaşabileceğimiz son Bir’lik dahi yokluk kavramı gerçeğiyle bizleri yalnızlaştırır. \n\t\nBendeniz deli işte bu nedenden dolayı yalnızlığın hakikat olduğu iddiasıyla karşınızdayım. Ancak ve ancak en yalın haliyle insan dediğimiz varlık, kendi varlığı ve yokluğu arasında düalist bir bakış açısı gerçekleştirebilir. \n\t\nTa ki kendi düalizmi içinde akli dengesini kaybedecek noktaya gelene kadar.\n\t\nİşte tam bu noktada bir başka varlığa ihtiyaç vardır. İçine düşülen karmaşanın, karşılıklı bir oyunla giderilmesi için, ikinci bir varlıkla hareket edilmesi gerekir. Bu oyun içinde rekabeti de, sevgiyi de, muhabbeti de… yani “Her şey”i kapsayan bir hayat oyunudur. \n\t\nEş, dost, hayat arkadaşı, hoca… dediğimiz kimselerle sağlıklı bir ilişkiye sahip olabilmemizin tek yolu da ancak budur. Aksi takdirde kendi varlığından bihaber bir organizmanın bir başka varlığı da anlayabilmesi, anlamanın ötesine geçip uyum sağlayabilmesi, uyum sağlayabilmenin ötesine geçip gelişmesine katkı sağlayabilmesi, gelişmesine katkı sağlayabilmesinin ötesine geçip tek olabilmesinin ihtimali yoktur. Ulaşılabildiği noktada ise son nefese kadar sürüp gidecek varlığa anlam verme çabası bahsi geçen göz ardı etme yolunda elde edilebilecek tüm kazançların da elde edilmiş haliyle hayatın sürdürülmesini sağlar.\n\t\nAh be deli, yine sıktın baştan sona!\n\t\nYalnızlık hakikattir diyorum dostlarım. Çünkü binlerce insanla dahi olsanız tek bir insanla dahi olsanız, oradan oraya koşsanız, şurada yıllarca otursanız dahi temel sorumuz başlı başına yalnızdır. Var olmak ile yok olmaya eşlik edebilecek yalnızca tek bir kavram vardır üretebileceğimiz. Yalnızca tek bir töz vardır sığınabileceğimiz ki o da “Tanrı”, “Yaratıcı”, “Allah” tır. Bu öyle bir kavramdır ki hem zihninizi sonsuzluğa açar hem de gözümüzün önündeki noktaya sıkıştırır. Hem saliselerin sorumluluğunu size yükler hem de en zalimane davranışların dahi sorumsuzluğunu sizlere verir. Çünkü bu töz tektir. Yargılanamaz, parçalanamaz, ikilik oluşturulamaz. Yalnızca var olabilir. Yahut yalnızca yok olabilir. \n\t\nSonuç olarak iki yolun da mantıklı olmasının yanı sıra ikinci yolumuz anlaşılacağı üzere meşakkatlidir. İki yolun da uygulanabilir olmasının yanı sıra iki yolun da kazançları ve kayıpları farklılık gösterir. İki yoldan herhangi birinin seçiminin mecburiyet olduğu gerçeğinin yanı sıra hayatı sonlandırmak gibi bir diğer seçenek de söz konusu pekâlâ olabilir. Gel gelelim var olmanın en kestirme yolu belki de bahsi geçen bu üçüncü yolda saklıdır. Sonuç olarak bu üçüncü yolu tercih etmek hakikat yolunda en büyük ahmaklıktır. Ve insan en ahmak canlıdır.\n\t\nMake your choice!",
      "json_metadata": "{\"tags\":[\"yalnizlik\"],\"app\":\"steemit/0.2\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "yalnizlik",
      "permlink": "yalnizlik-uezerine-bir-safsata",
      "title": "YALNIZLIK ÜZERİNE BİR SAFSATA"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-03-18T17:25:12",
  "trx_id": "079cf997fe318114ee29b8962b98962acd96b789",
  "trx_in_block": 30,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 41765123,
  "op": [
    "custom_json",
    {
      "id": "notify",
      "json": "[\"setLastRead\",{\"date\":\"2020-03-18T17:14:22\"}]",
      "required_auths": [],
      "required_posting_auths": [
        "hamitod"
      ]
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-03-18T17:14:24",
  "trx_id": "7abb66e814aef0e014093746f7bbc8e64c8bf7da",
  "trx_in_block": 2,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 40465793,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "steemitboard",
      "body": "Congratulations @hamitod! You received a personal award!\n\n<table><tr><td>https://steemitimages.com/70x70/http://steemitboard.com/@hamitod/birthday2.png</td><td>Happy Birthday! - You are on the Steem blockchain for 2 years!</td></tr></table>\n\n<sub>_You can view [your badges on your Steem Board](https://steemitboard.com/@hamitod) and compare to others on the [Steem Ranking](https://steemitboard.com/ranking/index.php?name=hamitod)_</sub>\n\n\n**Do not miss the last post from @steemitboard:**\n<table><tr><td><a href=\"https://steemit.com/steemitboard/@steemitboard/steemitboard-ranking-update-a-better-rich-list-comparator\"><img src=\"https://steemitimages.com/64x128/https://cdn.steemitimages.com/DQmfRVpHQhLDhnjDtqck8GPv9NPvNKPfMsDaAFDE1D9Er2Z/header_ranking.png\"></a></td><td><a href=\"https://steemit.com/steemitboard/@steemitboard/steemitboard-ranking-update-a-better-rich-list-comparator\">SteemitBoard Ranking update - A better rich list comparator</a></td></tr></table>\n\n###### [Vote for @Steemitboard as a witness](https://v2.steemconnect.com/sign/account-witness-vote?witness=steemitboard&approve=1) to get one more award and increased upvotes!",
      "json_metadata": "{\"image\":[\"https://steemitboard.com/img/notify.png\"]}",
      "parent_author": "hamitod",
      "parent_permlink": "araf",
      "permlink": "steemitboard-notify-hamitod-20200202t112445000z",
      "title": ""
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-02-02T11:24:45",
  "trx_id": "9a2267a876f0acbc115f54b37628198f5aca225a",
  "trx_in_block": 16,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 40323098,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "8797.568926 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2020-01-28T12:15:21",
  "trx_id": "01546ff69581dc75320873d598dab81614009261",
  "trx_in_block": 2,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 37708318,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "29110.696186 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-10-29T13:09:06",
  "trx_id": "7b4b42038d8c243ff203cf08316e3b7b03391a05",
  "trx_in_block": 2,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 37707008,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "Bugün ki çalışmamızın adı Araf;\n\nGeçtiğim yollardan, gittiğim diyarlardan, inandığım insanlardan, kandığım dostlardan, deneyimlediğim tadlardan, aldığım hazlardan, çözüldüğüm kasvetten, tükendiğim umutlardan...\n\nGeriye kalan bugünümün adı araf dostlarım.\n\nBir ucunda umut diğer ucunda yeis,\nBir yanı kara bir yanı beyaz,\nBir yanı tatlı bir esinti öteki yanı kasırga,\nBir yanı ben diğer yanı sen dostum...\n\nHiçliğin içine saplanıp kalmış bir benliğin varlığından yoksunluğu için şikayet etmesi ne biçare bir davranıştır ki ben bırakınız şikayet etmeyi her an başımı yerden yere vurmaya meyletmekteyim. Ne biçare... Yıllar yılı kalakalmış olduğum bu bataktan başımı çıkarıp kaldırdığımda önümde iki yol beliriyor bir anda. Ya bir dala tutunup atacaksın kendini bu bataklıktan dışarı, yahut çekileceksin daha derinlere hiçlik mi her şey yoksa her şey mi hiçlik diye. Diyorum ya ey biçare... Zor demek bayağı artık, yapamıyorum demek bayağı, gücüm yetmiyor demek bayağı, olmuyor demek bayağı. Her biri ne kadar gerçek ve samimi ise de bu her birinin ve söz sahibinin ne denli bayağılaştığı gerçeğini değiştirmiyor. \"Bataklıkta mı boğulacaksın amınakodumun salağı.\" Der pervasızca zorbanın biri ve ağzını açıp hiç bir şey söyleyemezsin haklı oluşuna karşı veremediğin mücadeleyle. \n\nBu nedenledir ki zorundasın ey biçare. Yapamadıklarınla değil yapabildiklerinde, gücünün yetmediğiyle değil kendi gücünle, olamayanlarla değil hayatında ve şu anında var olanlarla sen bir varlıksın en evvelce. Bu nedenle hadi kalkalım demeyi de yine bilmeli, bilmeli ve hareket etmelisin. Elinden geldiğince be. Gerisi zaten boktan bir hikaye. Hayat zaten senin gözünde, senin çehrende, aynadaki aksinde, gözlerinin önünde, dilindeki sözünde, aklındaki fikirde, kalbindeki sevgide, obsesif ruhunda, tarumar kimliğinde... \n\nBoktan.",
      "json_metadata": "{\"tags\":[\"araf\"],\"app\":\"steemit/0.1\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "araf",
      "permlink": "araf",
      "title": "ARAF"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-10-29T12:03:27",
  "trx_id": "9165be52104bd027add1fd058c60c824091189d9",
  "trx_in_block": 2,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 37436932,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "8856.708303 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-10-20T02:33:03",
  "trx_id": "0363bd9db0482cf93717529263954cde9bf4137d",
  "trx_in_block": 5,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 36187696,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "29205.585483 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-09-06T15:03:21",
  "trx_id": "8de247b5b6f923be1c0182456c54f46fef90b6d9",
  "trx_in_block": 38,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 34842148,
  "op": [
    "vote",
    {
      "author": "hamitod",
      "permlink": "sonsuz-keder",
      "voter": "fyrstikken",
      "weight": 100
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-07-21T00:46:42",
  "trx_id": "466bcbed469b512df66e8b768eefc110644a3036",
  "trx_in_block": 14,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 34841675,
  "op": [
    "vote",
    {
      "author": "hamitod",
      "permlink": "sonsuz-keder",
      "voter": "millibot",
      "weight": 500
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-07-21T00:22:57",
  "trx_id": "bb593736adce8901f78251ee312648bbbbffc470",
  "trx_in_block": 6,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 34841666,
  "op": [
    "vote",
    {
      "author": "hamitod",
      "permlink": "sonsuz-keder",
      "voter": "anomaly",
      "weight": 100
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-07-21T00:22:30",
  "trx_id": "dfce7abc27c32594bb0c2950245b6c71f16a4d06",
  "trx_in_block": 27,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 34841649,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "Selam\n\nBaşlığı ne zaman attığımı hatırlamamakla beraber üç beş kelam etmek bugün de derdim. \n\nHaydi başlayalım.\n\nAradım... Önce evime girdim. Ayakkabılarımı beyaz dolabın kapağının hemen arkasında yer alan rafların bitişiğindeki boşluğa bıraktım. Asla rafa koymam, asla boşluğa atmam, bırakırım ben. Sağıma döndüm ve mutfaktan başladım aramaya. Çekmecelere bir göz gezdirdim. Göz gezdirmek de ne demek efendim, her bir çatalı her bir kaşığı sanki benden bir şeyler, bir kaç ipucu saklarcasına inceledim. Sonra dolaplara geçtim. Tabakları ve bardakları yeniden inci tanesi gibi sırayla yeniden sıraladım. Sıraladım ki bu düzenleme esnasında aradığımı bulabileyim. Masanın altına, sandalyenin ayaklarına, balkon kapısının üstünde yer alan sinekliğin tellerinin ardında saklanacağını dahi umut ederek aradım. \n\nBulamadım.\n\nSalona geçtim. Arayışıma hız kesmeden devam etmek zorundaydım. Duramazdım. Salon masasının bir köşesinden öteki köşesine tam 100 kere gittim geldim. Her bir noktasında parmaklarımı gezdirdim. İnce bir delik, çatlak vardır da orada saklıdır belki dedim. Koltuklara geçtiğimde daha da heveslenmiştim. Çember daralıyordu öyle değil mi, bulabilecektim sonunda, en nihayetinde, neticede. Televizyonda yer alan kanalları tek tek izledim. Kimi kanallar öyle sıkıcıydı ki. Ah kimseye anlatamasam da her birinde aramaya devam ettim. Devam ettim. Devam ettim. \n\nAma yine bulamadım.\n\nKoridora adım attığımda kalbim yerinden fırlarcasına çarpıyordu. Yaklaşmış olmalıydım. Yerdeki halının her bir işlemesine göz gezdirdim. Dokundum, kokladım, hatta inanır mısınız aramızda kalsın ama yaladım da. Ne iğrenç bir insanım böyle. Ama yine bulamayınca bu sefer oturma odasına yöneldim. Şansım yaver giderse burada bulabilirdim öyle değil mi. Pencerenin pervazından başladım bu sefer. Orada bir yerlerde tutunmuş, rüzgara karşı siper almış benden saklanıyor olabilirdi. Ah öylesine zeki ve akıllıyım ki bunu yaparak benden saklanabileceğini zannetmesini bile tahmin edebiliyorum. Ama gelin görün ki orada da yoktu. Ben de yavaş yavaş duvarları, tavanı, zemini, odada bulunan her bir mobilyayı atomlarına varıncaya kadar didik didik ettim. Hahay, atom dedim, çünkü çok bilgili, görgülü ve entellektüel bir insanım ben. Evet öyleyim. \n\nGelin görün ki yine bulamadım.\n\nSon olarak en son saklanma ihtimali olan yere geldim. Odama geldim. Benden saklanırken benim odamda olma ihtimali olamazdı di mi. Bomboş bir yer hem, nereye saklanacaktı ki. Bir masa, bir çekyat, bir kaç parça hatıra, defter ve kitap. Ha bir de şu elimdeki hurda bilgisayar. Nefret ediyorum bu bilgisayardan bir gün paramparça edeceğim. Neyse. Aramaya devam etmeliyim dedim. Masayı tersine çevirdim, çekyatımın üstüne koydum. Ve sahip olduğum her şeyi tersine çevirmiş olduğum masanın altına, dizdim. Bu sayede saklanabileceği her şeyi elimin altında toplamış oldum. \n\nO an gözüme ilişti hatıralarım. Geçmişim, geleceğim, şu anım. Açıp karıştırmak istedim. Ya oraya saklanmışsa... Çocukluğum, ergenliğim, gençliğim, ergenliğim, gençliğim, ergenliğim, çocukluğum... Sahi ben hala yaşlanmamışım bu ne müthiş bir şey öyle değil mi. Önümde daha çook yol var. Kartlaşmış değilim, yaşlanmış, kocamış, ihtiyar hele hiç değilim. Çocuk değilim, ergen değilim, genç değilim... Peki ben neyim ?\n\nHer neyse aramaya devam etmeliyim.\n\nBir zamanlar çocuktum, bir zamanlar ergen ve bir zamanlar da genç. Çocukken yaptıklarıma bakınız efendim öyle şahaneler ki. Topun peşinde koşuştururken adeta profesyonel futbolcu, gitarın başına geçtiğimde mükemmel bir gitarist (şşş iki şarkılık mükemmel bir gitarist), derslerinde hiiç çalışmamasına karşın son derece başarılı bir öğrenci, öğrenciyken bile öğreten aynı zamanda bir öğretmen, allame, alimm... Ya ergenken. Aşık. Hayatın ona karşı kılıcıyla, kalkanıyla, tankıyla, tüfeğiyle, var gücüyle saldırmasına rağmen, o (yani ben) bir cengaver edasıyla Aşk'ıyla karşı koyan bir yiğit, yağız bir delikanlı, gözü kara bir malkoçoğlu, pelerinsiz süpermen... Gençtim. Babasının sinsi akbabalar tarafından mapushane damlarında bırakılmasına karşın o dünyayı kurtarma emelleriyle yanıp tutuşan, hırslı, öz güvenli, azimli, bir orrospu çocuğu, ay pardon orduların kumandanı bir genç. Heytt beee. Ne anılar. Ne anılar... \n\nÇıldıracağım hiç bir yerde yok.\n\nSinirlenmeye başladım. Önüme gelen her şeyi bir kenara fırlatmaya başladım. Nerdesin. Nerdesin Allah'ın cezası. Defterler sağ duvara, kitaplar sol duvara, bilgisayar(sonunda) tavana, mobilyalar bir o yana bir bu yana uçuşurken şakaklarımdaki damarları ta Kadıköy'den bile görebilirdiniz. Neredesin. Neredesin. Neredeyim. \n\nYaşlı değilim, yetişkin değilim, genç değilim, ergen değilim, çocuk değilim. Ben kimim.\n\nAlim değilim, gitarist değilim, futbolcu değilim, başarılı değilim. Ben kimim.\n\nAşık değilim, cengaver değilim, yiğit değilim, orrospu çocuğu (belki) değilim. Ben kimim.\n\nHer yerde aradım, ama bulamadım. Nereye baktıysam yok, kaybolmuş. Ne bir ben kalmış beni terk etmeyen. Ne de bir satır kelam. \n\nDerken farkediyorum kolumu yeniden. Dirseklerimden bileklerime uzanan ince, zarif, bir o kadar da bu muhteşem ellerin tasarımı olan dövmeme bakınıyorum. \n\nBurada mıyım?\n\nAnnem duruyor, babam duruyor, abim duruyor. Evet ailem. Ailemi biliyorum. Ailemi buldum...\n\nOrtada dimdik bir elif var. Sahi neden yaptırmıştım ki bunu. Elif gibi dimdik olacak şey ne ki ?\n\n\"Çıksın biri ondan bana bir şeyler desin iş ki, söyle verdim canımı ona gitti tellal.\"\n\nEn sonunda da bir sembol, yazıyor ki \"HİÇ\".\n\nAma hemen önünde bir engel var onun. Hiç'liğe varmadan hemen evvel göz kırpan bir harf. İliklerime kadar titreten bir harf...\n\nSahi, ben neredeyim ?\n\nO harf neyi ifade ediyordu. Hiçliğin önünde duran o büyük harf ne anlam ifade ediyordu bana. Bu dövme bana beni anlatsın diye değil miydi...\n\nİnsanlar bana soruyorlar. Ayrılmak canını çok yakmıştır diye. Ne demek istiyorlar anlayamıyorum. Ben kimseden ayrılmam ki. Kimseye ayrılık dileklerimi iletmem ki. Ayrılmak da neymiş. Gereksiz bir kelimeden ibaret bana göre. İnsan birinden ayrılamaz ki. Zihninde, kalbinde, ruhunda yaşar hayatında yer alan tek bir ismi dahi. Tek ihtiyacı olan, düşünmektir öyle değil mi. Bamm. Bir anda hatıralar doluşur zihnine. Kişinin zihninden geçenler, davranışları, huyları, yapıları. Ayrılık da neymiş.\n\nAptal hamit. Görmüyor musun hala.\n\nAyrılık, hiçliğe giden yolun anahtarıymış. Sen artık yoksun, dilediğin yerde hiçliğin tam ortasındasın. Ailenden de geçtin, o büyük harften de geçtin, O'ndan biri bir haber getirsin yeter ki, canımı da veririm dedin, ve hiçliğin kollarına kendini teslim ettin. Hakikate ulaşmak için. Hakikat hiçlikte sandın. Ah be yavrum yine aldandın.\n\nBen neredeyim ?\n\nBen neyim ?\n\nBen kimim ?\n\nBenim de bir kozum var. \n\nNeymiş o.\n\nArtık kimseye zarar vermiyorum. Kimseyi üzmüyorum. Kimsenin hayallerindeki saçma kişi olmuyorum. Kimseye sözler verip sözlerimi çiğnemiyorum. Çöplerimi çöp kutusuna atarsam, az yemek yersem, insanların yüzüne bakmadan koşarak gider, dört duvar arasında ölümü de beklersem sanırım o zaman daha ne isteyebilirim ki ben \"HİÇ\"im.\n\nSen hiçsin.\n\nBen \"HİÇ\"im.",
      "json_metadata": "{\"tags\":[\"bos\"],\"app\":\"steemit/0.1\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "bos",
      "permlink": "sonsuz-keder",
      "title": "Sonsuz Keder"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-07-21T00:21:39",
  "trx_id": "ad66938876509abcd10205b6ab7592e5f1699ed0",
  "trx_in_block": 0,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 34840630,
  "op": [
    "vote",
    {
      "author": "hamitod",
      "permlink": "manik-episod-02-2019",
      "voter": "anomaly",
      "weight": 100
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-07-20T23:30:42",
  "trx_id": "ea7a38736dba9c05b25ad2321d9af961f903b775",
  "trx_in_block": 5,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 34840607,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "Manik episod",
      "json_metadata": "{\"tags\":[\"psikoloji\"],\"app\":\"steemit/0.1\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "psikoloji",
      "permlink": "manik-episod-02-2019",
      "title": "MANİK EPİSOD 02.2019"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-07-20T23:29:33",
  "trx_id": "1aaa2bb4949a7d36367cbbcf824323f0d8910954",
  "trx_in_block": 19,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 33406846,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "28866.830506 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-06-01T03:03:27",
  "trx_id": "c81d9ea9dcdb00b22559f63e4c3f50f6460e842f",
  "trx_in_block": 3,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 33116517,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "Manik episod geçirişimden bu yana fark ettim ki, bir çok farklı düzlemde bir çok farklı gerçekliğe aynı anda inanabilen bir beyne kısa süreliğine de olsa sahip olmuşum. Yaklaşık 2 hafta olan bu süreçte nelere inandığımı yazarak zihnimi biraz olsun toparlamaya çalışacağım.\n\nGündelik yaşamda bir takım marifetlerim olduğuna değil insanların bir takım marifetleri olabileceğine inanan ben, çay dökerken bereket katma veya zamandan tasarruf etme, rastlantısal çözümlemeler(Bir soruyla karsi karsiya kalindiginda sorunun cevabinin gozunuzun onune bir kitap yahut bir müzikle gelmesi) gibi bir çok ilahi marifete sahip olduğum zannındaydım.\n\nAbdullah beylere ziyarete gittiğimde ne olduysa oldu. Zihnim birbirine çarpan iki bilye topu gibi hareket etmeye başladı ve işte o zaman sesler duymaya başladım. Bunu yaşamamda hala Ahmet beylerin de etkisi olduğu zannındayım fakat bunu ispatlayabilmemin herhangi bir yolu yok. Yalnızca sesler duymakla da kalmadım, havayı kontrol edebildiğime de inandım, öyle ki gece kendi kendime durduk yere semazenler gibi döndüğümde Antalya’da hortum çıktığı haberini almam beni benden aldı ve şok etkisi uyandırdı. Bunu kullanmamam gerektiğini düşünerek göz yaşlarına boğuldum. Evdekiler ise hiç yadırgamıyordu göz yaşlarına boğuluyor oluşumu, bundan dolayı düşünüyorum ki onların da bu işte parmağı vardı. Kuran okumaya çalışırken Abdullah beyin oğlu Ahmet bir sayfanın olmadığını bana gösterdi. Gösterdi diyorum çünkü hiçbir şüphe yoktu. Defalarca baktım. Kuran değiştirilebilirdi. Her şey mümkün olabilirdi. Neden mümkün olmasın ki ? İşte bu noktada dine sırtımı dönmek yerine ben, güvenebileceğim sığınabileceğim bir yer ararken, kendimden, hayatımdan, tecrübelerimden başka sığınabileceğim hiçbir şey olmadığı kanaatine vardım. Ve bunların her birinden evvel Allah’a sığınılabileceğinin… Din olmayabilirdi. Öğrendiğim her şey de yalan olabilirdi. Ama Allah gerçekti. Zihni susturmalı kalbi dile getirmeliydi ki insan, Hak açığa çıkabilsin…\n\nBu sürenin akabinde sokaktaki işaretleri, insanların konuşmalarını, hemen hemen her şeyde bir anlam farklı bir anlam bulmaya görmeye başladım. Bu anlam öyle bir anlamdı ki, tüm dünya bir simülasyon olmalıydı, herkes her şey rol yapıyor. Benim için diyemiyordum, herkes için her şey bir sahneden ibaret olmalıydı diyebiliyorum. Buna emindim çünkü gördüklerim yaşadıklarım, cafe nero da ki yaşlı İngiliz kadının beni yanına davet edip, Anne Baba kelimelerini sorması… Bilemiyorum nasıl tarif edebileceğimi ama her şey birbirine girmeye tüm gerçeklik değişmeye bu noktada başlamıştı bile. Okula dönüp psikiyatristi aradım dönmediğim için özür dilerim dedim fakat ya bir simülasyonun yada bir hipnozun tesiri altında olduğumu söyledim.  Çünkü başka bir ihtimal yoktu. Bunlar gerçek olamazdı ve oluyordu. İnsanlara selam veriyordum ve anında karşılık alıyordum… Bunun tarifini yapmam çok zor. Okuldan birilerine İngilizce türkiye de olup bitenleri anlatmaya çalışırken gözleri dolarken karşımdaki kimsenin “gülme” diyerek onu test ettiğimde gülmeye başlaması... Karşımdaki insanların bir oyun perdesinden bana baktıklarını anlamam için yeterli olmayı bırakın, kesin gözüyle bakmam için bir yol açmıştı.\n\nAkabinde sokaklar da bana değişmeye, farklı yollar göstermeye başlamıştı. Sokaklarda bu işaret ve işaretçileri takip ediyordum. Nereden geldiğini bilmeksizin, çünkü simülasyonun yahut hipnozun içinde olmalıydım tek yapabileceğim oyunu tamamlamaktı…\n\nEve dönüp evdekilere 3 kişinin birbiriyle görüşmesi gerektiğini söylemeden önce ailemle konuştum. Bu yaşadıklarımı kimseye anlatmıyordum. Simülasyonu bozmamam gerektiğine inanıyordum. Hak kavramı üzerinde durdukça bu beni hayattta tutuyordu ama, bir yandan da ucu bucağı olmayan bu kavramın içinde kayboluyordum. Ailemle konuşurken yüzlerinin değiştiğini işte bu noktada gördüm. Adeta onların nefislerini görebiliyordum. Suratları şeytanlaşıyor, dil çıkarıyorlardı. İğrenç bir görüntüydü ve bu görüntü bu simalar anne ve babama aittiler. Sanki beni bir şeyden alıkoymak istiyorlardı. İzin veremezdim. Devam etmeliydim. Aileme bir şey söylemeden telefonu kapattım. Derken evdekilere 3 kişinin bir araya gelmesini söylemesini istedim. Saçma geliyordu onlara ama benim için hak bunu gerektiriyordu. Velev ki ben manyak değilsem bu 3 kişi özel bir mana taşıyorlarsa dünya aleminde çözüm olacaktı. Velev ki ben manyaksam bu 3 kişi birlikte çay içecek dinleneceklerdi. Velev ki ben manyaksam bu 3 kişiden biri beni reddedecek ben de rahat edecektim. Velev ki, bu görüşme gerçekleşmedi. Ben akrabama gittiğimde beni evden kovmak zorunda kaldı. Çünkü ben iyi değildim ve birincil önceliği ailesini korumak olmalıydı. Bana iki yol sunmuştu, ya sözünden çıkmayıp evde kalacaktım, yada gitmek zorundaydım ben de gitmeyi tercih ettim. Bu bağlamdan bakıldığında buna kovmak da denemez yani. Ama elimde değil hiç kimseye güvenemeyeceğim bu simülasyon yahut halisünasyonda kimsenin emrine itaat edemezdim. Bu bana benim doğama da ters bir şey. Mecbur kalabilirim ama emre itaat çok zor bir şey benim için. Yapacak bir şey yok diyip dışarı çıktığımda kalbim zihnimde atıyor. İçimden geçen tek şey ise Ya Hay Ya Hak Ya Kayyum Ya Kahhar La İlahe İllallah oluyordu. Her nağmede beynim parçalanacak gibi oluyor. Her seferinde biraz daha gönlüm açılıyor gibiydi ki. Bir anda önce yağmur sonra kar yağmaya başladı. Sanki gök kalbime kalbim göğe eşlik ediyordu. Ve ben bir an olsun durmadan içimden zikretmeye devam ediyordum.\n\nBunu İngiltereyle bağlantılandırmaya çalışıyordum. İnsanlar bana şüpheyle bakıyorlardı ve ben o noktada şuna inandım ben bir TURKO ydum. Türkiye’den gelmiş havayı kontrol edebilen öfkeli kimselerden biri, beyin kanaması geçirmesiyle her şey son bulacak. Tabii bu beyin kanaması benim zihnimde kafamın patlaması olarak cereyan ediyordu ki her zikirde bunu biraz daha hissediyordum. Derken yine şunu farkettim yahut düşündüm eğer ki madde ile mananın bu kadar iç içe olduğu varsayımını ortaya atıyorsam, bildiğim için bunu sürdürmem intihar anlamına gelir ki. Yasaklanmıştır.\n\nEve dönmeye karar verdim. Akrabama da eve döndüğüm haberini verdim. Eve dönüp yattım. Gözümü açtığımda karşımda hastahane görevlileri ambulansla beni götürmeye gelmişlerdi. Oyun devam ediyor diye geçirdim içimden. Çıktım ne dedilerse yaptım. Hastahaneye gittiğimde hastalara bisküvi ikram ettim. Su ikram ettim. Kendimi çok iyi hissediyor sadece şunu söylüyordum we can live together. O an düşündüğüm şey Hakkın tüm alemi kapsadığı ve herkesin bir arada yaşayabileceği teorisiydi ama ağzımdan çıkan tek söz buydu. Derken doktorlar geldi. Önce bir sonra 3 sonra 6. İngilizce bir şekilde ne sorduklarını hatırlamıyorum şu an ama o zaman zarfında zihnim inanılmaz berrak bir şekilde çalışıyordu. Öyle ki hatırlamak istediğim herhangi bir şey bir fotoğraf olarak aklıma geliyor. Ve değerlendirebiliyordum. Her şey çok hızlı bir şekilde gerçekleşiyordu ve ben bundan inanılmaz keyif alıyordum. Ah keşke hiç bitmeseydi. Doktorlar, ya ev tedavisi olacak biz evine geleceğiz yada hastahanede kalacaksın dediler. Ev tedavisi olsun dedim. Ama adresimin eski adres olduğunu bilmeme rağmen değiştirmedim…\n\nHastahaneden çıktığımda sesler de benimle birlikte geliyordu. Bisiklet çalmamı, arabaya binip gitmemi vs. şeyler söylüyorlardı. En çok da sigara içmemi. Belki de sigara içseydim bunların hiç biri olmayacaktı ya. Dönüp dolaşıp sigaraya geri geliyordu çünkü. Sesler beni kandıra kandır St George’s University nin kapısına kadar getirip içeriye soktular. Psikoloji bölümüne kaydolmamı istediler. Resepsiyona gidip sordum. Ama resepsiyondaki adam Tıp fakültesine başvurmamı student finance almamı tavsiye etti. Şimdi düşünüyorum da dalga mı geçiyordu yoksa ciddi miydi bilemiyorum. \n\nUniversiteden çıktığımda saati fark ettim ve koşarak öğle namazını kılmak için bir yer aradım. Koşuyordum umarsızca sokaklarda ve mescid arıyordum. Universitenin mescidini denedim güvenlik yalnızca öğrenciler için olduğunu söyledi. Ben kapıdaki alarm düğmelerine basmaya başlayınca da beni kovdu doğal olarak. Sonra cami buldum. Girdim cami de imamlık makamına geçmemi istediler reddettim. Sandalyeleri değiştirmemi istediler. Bir şeyler yapmamı istediler bağırarak zikir çekmemi istediler her birini reddettim. Namazımı kıldım. Dışarı çıktım. Kiliseye gidip I’m looking for truth do you know where it is diye sordum. Adam I am only staff here I dont know where is the truth diyip yolladı. Hayal kırıklığına uğradım. Kapıda Kuran eğitimi verilir yazısı okudum ve bu işareti takip ettim. Girdiğim yerde ben Kuran öğrenmek istiyorum diye sordum. Bana pahalı bir rakam söylediler teşekkür ettim dışarı çıktım. Din para için kullanılan bir meta haline çoktan gelmiş neyin tartışmasını yapıyordum ki. Dindarlara dinden bahseden kimselere nasıl güvenebilirdim. Tüm dünyanın aslında dinler üzerinden yalancı bir gerçekliğe girdikleri kanısıyla yoluma devam ettim. Yürüdüm yürüdüm yürüdüm… \n\t\nArada geçen zamanda ne olduğunu tam hatırlayamıyorum. Eve gittiğimi hatırlıyorum. Eve gittiğimde ne olduğunu da hatırlamıyorum. Yalnızca yolda yürürken bu simülasyonda para gibi bir derdin olmaması gerektiği var sayımına inanıyordum. İnanıyordum ama nasıl bu varsayımı gerçek kılabileceğimi bilmiyordum. Para gerçeğini alt edemiyordum. Öyle bir sistemdi ki her yerde karşıma çıkıyordu. Şimdi düşünüyordum da cüzdanımı iyi ki evde bırakmıştım. Aksi halde bir yerlerde kaybetmem içten bile değildi. Cüzdanımı bırakmış mıydım unutmuş muydum ondan da emin değilim ya… \nAkşam polisler kapıya geldi. Hatırladığım kadarıyla 4 polis. 2 kadın 2 erkek. Beni alıp götürmek istediklerini söylediler. Benim ise simülasyon olduğuna inandığım şu noktada bağırarak yalnızca uyumak istiyorum diyebildim. Bir şeyler soruyorlar, her cevap verişimde göğüslerindeki kameradan sesler çıkıyordu. Yalan makinesi mi vardı diğer tarafında yoksa farklı bir şey miydi anlayamadım. Ama ötüyorlardı. Ben elimden geldiğince kimseyi yakmadan sorulara cevap vermeye çalıştım. Ama sorulara cevap verirken nasıl verdim nasıl bir İngilizce kullandım ne derece bendim hiçbir fikrim yok. Ama öğrendim ki yabancı bir ülkede dilini bilmediğiniz herhangi bir yerde hareket etmek gerçekten çok zor, hasta bile olsanız zor.\n\nPolis beni hastahaneye tekrar götürdü. Simülasyon içerisinde olduğuma emin olduğum bu noktadan sonra sesleri bir takım insanlara bahşetmeye onlar olduğunu düşünmeye koyuldum. Bu seslerden biri tanıdığım bir ablaya diğeri bir abiye aitti. Bana sakin olmamı her şeyin yoluna gireceğini söylüyorlardı. Sadece söylenilenleri yapmam gerektiğini söylüyorlardı. Anlam verebiliyor ama üşüyor ve sıkılıyordum. O anlar da sigara neden içmedim gerçekten hayret ediyordum. Hayatımın en lezzetli sigarası olabilirdi. Ama içmedim bırakmıştım ve yanımda da sigara yoktu. Doktorun ilk gözetiminden sonra gördüğüm şey ekranda kendine zarar verme davranışı, yazıyor oluşuydu. Sanırım bunu da kolumdaki yanık sigara izmarit izlerine borçluydum. \n\nHastahanenin içerisine öncelikle aldılar. Megane dı sanırım hemşirenin adı. İlgisini çektiğimi düşünüyordum. Gülümseyişini çok beğenmiştim. Bayağ güzel olduğu kanaati bende hakim olan kanaattendendi. Ama o kadar. Kendime hakim olmak ile bu kimseden uzak durmak arasındaki yapmam gereken seçimde kafamdaki sesler karşımdaki insanın üzerine düşmemi ama kalbim kendim olmamı, efendi olmamı telkin ediyordu. Kalbimi dinledim.\n\nBaşka bir hastahaneye götürüldüm. Queen’s mary hastahanesi. Hastahaneye giderken düşündüğüm o zamana kadar İngiltere de tanıştığım herkesin bir anda karşıma çıkıp şaka yaptık tarzında bir yaklaşımla beni selamlamalarıydı. Ama öyle bir şey tabii ki olmadı. Fakat ben herkese hemen hemen mesaj attım. Ne dediğimi şu anda hatırlamıyorum ama bir çok kimse deliliğimin farkına vardı o anda. Hastahanedeki herkes ve her şey kurgu gibi gözükmüştü gözüme. Nasıl anlatabileceğimi bilmiyorum ama. Her şey bana göre dizayn edilmişti sanki. Her şey ve herkes…\nHastahanede geçen 1.5 ayı detaylı anlatamayacağım. Çünkü aynı mekanda aynı kimselerle aynı işleri gerçekleştirerek geçen zaman zarfında düşünceleriniz de çok değişmiyor. Fakat benim düşündüğüm şey gerçekten açık ve netti, ben bir şeylere vakıf olmuştum ve buradaki insanlar benim deli olduğumu düşünmem için beni zorluyorlardı. Yanlış yere odaklanıyorsun Hamit. Her gerçeğe yaklaştığımda bana verilen telkin bu yönde olmaktaydı. Ve ben her seferinde kafamı çevirmekten biraz daha uzaklaşıyor yalnızca şunu söylemek, şunun anlamına vakıf olabileceğime inandığım bir perspektif yakalamaya gayret ediyordum. La İlahe İllallah. \n\nSigara içmeye başladım tekrardan. Hastahanede kendimden geçmemin. Kendimden geçmekten kastım normalleşmemin en büyük öncüsünün de bu sigara olduğu kanaatindeyim. Öyle ki sigara içmek zihnimde bir türlü normal bir yere oturmuyordu. Mükemmel dengenin tüm sınırlarını sarsıyor kırıyor parçalıyordu. Bu dengeye ulaşmıştım ve dünya alem bu dengeden uzak kalmamı istiyorlardı. Nasıl olurdu da okey diyebilirdim ki. Nasıl olurdu da eyvallah diyebilirdim. Ama dedim. Sigara içmeye devam ettim. İngilizce konuşmaya devam ettim. Namazlarımdan uzaklaştım. Kuran hatmimi bitirdim. Sonuç olarak Hastahanenin bu dünya tımarhanesine insanları geri tıkmak için yapılan bir bina olduğu kanaatiyle yeniden var oldum. Öte yandan da bu güzel ülkede doğup büyümenin ne müthiş bir şans olduğunu yeniden idrak etmenin zaafiyeti ve acziyetiyle kayboldum. Çünkü ben Türkiye’den gelmiş hiçbir becerisi veya marifeti olmayan dil bile bilmeyen kör cahil bir kişiden fazlası değildim. Ve belki de tüm bu süre boyunca bunu kabullenememenin verdiği aşağılık kompleksiyle yaşadığım savaş beni bu hale getirdi. Bu nedenden dolayi beynim iki yariya ayrılıp biri dunyanin en müthiş insaniymişim gibi bana telkinlerde bulunurken diğeri hiç olmadığım kadar gerçekçi bir şekilde sahip olduğum acziyetten keyif çıkarabilecek bir hal ile bana dünyanın en güzel şeylerini vaad ediyordu. \n\nHastahanede duyduğum seslerden yavaş yavaş kurtuldum. Bu noktada kurtuldum kelimesini kullanmamın çok doğru olmadığı kanaatindeyim çünkü aslında o sesleri özlüyorum. Beni anlayan zihnimi okuyabilen ve benimle sürekli sevdiğim şekilde eğlenceli bir oyun oynayan bir değil bin bir arkadaştan daha farklı ne isteyebilirdim ki. Hala özlüyorum…\n\nÖte yandan bir çok sanrı devam etmekte. Hala simülasyon olduğuna inanmasam da bu alemin, bu alemin birileri tarafından; kimi insanlar tarafından bir takım kimyasal ve spiritüel methodlarla kontrol altına alındığına dair kanaatim var. İngiltere’nin Kraliyet ailesinin hala varlığını sürdürmesinin bir mantığı da tam olarak bu kontrol noktasında saklı. Bu dünyada İngiltere’nin elinin üstüne el koyabilecek başka bir devlet yok sanrısına sahibim. Ve bence hiç de haksız sayılmam.\n\nHavayı kontrol edemiyorum artık. Ne yazık. Zihin okuyamıyor veyahut hayvanlarla da konuşamıyorum. Ne yazık ki ne yazık. Bütün bunlara nasıl inandığımı hatırladığım için nasıl inanabildiğime inanamıyorum gibi bir takım bayağı cümleler sarfedemiyorum çünkü evet inanmanın yolu var kendinize kanıtlar bulabiliyorsanız.\nReel dünyaya geri dönmek bir hayli sıkıcı, öyle ki ilgimi çeken hiçbir şey yok yazmak dışında. Yalnızca hiç durmadan yazmak yazmak ve yazmak istiyorum. Fakat takdir edersiniz ki yazmak için de insanın bir bilgi birikimi olması gerek. Eğer benim gibi kör cahil ilerliyorsanız yolunuza yazmanın da bir yolunu bulamaz olabiliyorsunuz ve bu bağlamda geriye kalan tek şey roman yazmak oluyor zannımca.",
      "json_metadata": "{\"tags\":[\"psikoloji\",\"sizoaffektif\",\"bozukluk\",\"delilik\",\"ben\"],\"app\":\"steemit/0.1\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "psikoloji",
      "permlink": "manik-episod-02-2019",
      "title": "MANİK EPİSOD 02.2019"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-05-22T00:54:18",
  "trx_id": "f6758879448e923030bc23b3630f96b2c6be46fa",
  "trx_in_block": 7,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 32613394,
  "op": [
    "vote",
    {
      "author": "hamitod",
      "permlink": "lego",
      "voter": "hozn4ukhlytriwc",
      "weight": 1500
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-05-04T13:24:45",
  "trx_id": "a06101e85940b582a68435b76a6706c5b07a56c2",
  "trx_in_block": 12,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 32612574,
  "op": [
    "vote",
    {
      "author": "hamitod",
      "permlink": "lego",
      "voter": "chronicled",
      "weight": 500
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-05-04T12:43:42",
  "trx_id": "dc2c09456e6b3fa5b34f80d3a942149362765eb0",
  "trx_in_block": 21,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 32612572,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "Bir şeyler yapmak istiyor gönlüm hiç bir şeyin ortasında kaybolmuşken. Yeniden ayağa kalkabilmek için tekrardan hareket edebilmek için tekrardan nefes almak için. Evet tekrar...\n\nNasıl yapılabilir bilmesem de bugün bir kaç basit örnekle hayatın dengesini kuran kalplerden bahsedeceğim.\n\nEv taşımak:\n\nOdanızın evinizin şeklini değiştirmek, sürekli değiştirip durmak obsesif bir yaklaşım olarak görülse de aynı zamanda faydası tartışılmaz bir aktivitedir. Yerini belirlediğiniz her materyalin zihninizin içerisinde dolanan bir düşünce olduğu var sayımını göz önünde bulundurunuz. Bu bakış açısıyla göreceksiniz ki, zihnimizde cereyan eden mana alemi ile madde alemi ev taşımak, oda düzenlemek gibi faaliyetlerle kendini ortaya koymakya, soyut varlığımız somut bir realiteyle ortaya çıkmaktadır. \n\nNe önemi var ?\n\nHiç bir önemi yok. Sadece ekstra bilgi.\n\nİnsanoğlu boşta kalınca, boş olunca, içi boş bir insan olarak kendini ortaya koyunca safsatalarını da ortaya dökmeye başlar. Bu öyle bir başlamaktır ki, sonu gelmez, fayda görmez, yalnızca yapmak olarak ortaya çıkar. Şu okumuş olduğunuz kelimelerin anlamı gibi. Hiç. Hiç bir şey ifade etmeyen bir oda burası benim için de. Zihnimin karmaşasını gördüğüm görebildiğim, kelimelerin yerini değiştirerek farkındalığımı arttırabileceğime inandığım karanlık bir oda. Bu odayı güzelleştirmek gibi bir niyetimin, bir derdimin olması gerekirken. I can only chance my words repetitetively. What a silly. \n\nOrtaya koyulan okunası bir yazı mı ? Değil\nAnlaşılabilir bir metin mi ? Değil\nGeçmişten getirilen nameler yahut şu anın analizi mi ? Değil\nBilgilerin bir araya getirilmesiyle geliştirilmiş bir sentez mi ? Değil\n\nPeki ne ? Neyim ben ?\n\nEleye eleye gördüğüm şey şu ki ben de hiçim dostlarım. Lego gibi yeniden yapılanması gereken şu aciz varlığımın hiç bir parçasını bulabilmiş değilim. Kendi çökkün ruhumun içerisinde, ortasında, kenarında, köşesinde varlığımı sürdürmeye çalışmaktan başka yapabildiğim bir şey yok. Ona karşı da bir çabam bir isteğim yok ya. Varlığımın manasının hiç olduğunun idrak ettiğim şu \"hal\"de fiziken var olmanın bir anlamı olmadığı bilincindeyim. \n\nSöylemiştim ya ya bu deveyi güderim ya bu diyardan giderim diye. Gururumu elime aldım ve bu diyardan gitmeye karar verdim dostlarım. Çünkü bu deveyi güdecek ne elim, ne gücüm ne de başka bir şeyim var. Tek yapabildiğim olduğum yerde saymak. Tek yapabildiğim hasta olmaki. Tek yapabildiğim zavallıca oradan oraya koşturup yapacak bir şey aramak. Tek yapabildiğim lego parçalarını toplayıp her birine yeniden tekme vurmak. \n\nBu bağlamda ele alındığında yine söylüyorum ki bu hayatta tek yapabildiğim hiç bir şey yapamamak.\n\nBana katılmayan insanlar var bu dünyada biliyorum. Beni sevdiğini bana değer verdiğini dile getiren hayatlarına dokunduğumu değişimlerine sebep olduğumu söyleyen insanlar var. Ama o insanların anlamadığı şey şu ki, ben hiç bir şey yapmadım. Yapamam. Ben aciz bir varlığım. Hiç bir zaman hiç bir şey yapamam. Dünyanın tüm çehresini yeniden çizse şu eller de hiçim. Hiç bir şey yapmadan ölüp gitse de hiçim. Böylesi güzel bir ülkede güzel bir dünyada yapabileceğim hiç bir şeyin olmadığını görüp bir cehenneme geri dönüş yapmak isteyen aciz bir zebaniyim. Kendine yük olması bir insanın ne kadar güçse o kadar güçlüğün içerisinde yaşayan aciz bir varlık...\n\nHeyhat, sus artık.",
      "json_metadata": "{\"tags\":[\"safsata\",\"ridiculous\",\"laugh\",\"life\",\"disorder\"],\"app\":\"steemit/0.1\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "safsata",
      "permlink": "lego",
      "title": "LEGO"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-05-04T12:43:36",
  "trx_id": "e6daf82e913cb33e1ab1c68ec0b5c21c9d253d2a",
  "trx_in_block": 0,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 32449101,
  "op": [
    "vote",
    {
      "author": "hamitod",
      "permlink": "hayatin-gercekleri",
      "voter": "hozn4ukhlytriwc",
      "weight": 1500
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-04-28T20:23:33",
  "trx_id": "0f3d539f1d2128201161101fec7b42701a5e9d96",
  "trx_in_block": 52,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 32448492,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "Bugün, bilgisayarın başına oturduğumda yazmak istediklerim, gerçekler. Ama yazabildiklerim yalnızca gerçeklerin yansıması. \n\nNeden?\n\nİnsan sözcüklerle düşünür azizim, eğer düşüncelerini anlatamıyorsan düşünmüyorsundur.\n\nTanımış olduğum en bilge insandan tokat gibi çarpan bu cevaba karşın elimde avucumda sahip olduğum hiç bir mermi yok. \n\n\"Görüyorum ki siz silahsızsınız bayım.\"\n\nSilahsızım. Beynimden, zihnimden ve ruhumdan geçenleri bir araya getirmeye yeltendiğim şu dönemin sonuna doğru yaklaşırken öğrendiğim şey şu ki, yıllar yıllar evvel sorulması gereken soruları sormak yerine ben sevmişim. Aşık olmuşum birisin. \"Bir\"isine. Bir yanım bir olamamanın verdiği azapla kıvranırken, öteki yanım hoşnut bu durumdan. Kurtardın kendinden Elhamdulillah diyor. Öyle ki. Kendimi tanıdığım, ne denli zavallı bir insan olduğumu anladığım şu zaman zarfında geçmiş ile de yüzleşme fırsatı elde ettim. Yalnız depresif dönemlerimde duygulara sığındığım, etrafımda \"sevdiğim\" insanları aradığım, iki yüzlü bir yavşaktan fazlası olmadığımı görmek öyle iğrenç ki. Aşık mışım... Sevmişim... Yıllarca bırakmamışım... Hayatımda belkide sabit olan tek gerçekliği de yıkıp atmanın verdiği \"Hiç\"liğin ortasında, en zavallı halimle yazıyorum dostlarım.\n\nSokağa çıktığımda, bakkaldan iki lokma ekmek almak için bile cebelleştiğim. Parası ayrı dertken bir çocuk gibi, hatta bebek gibi, cümle kurmak yerine agu agu yaparak bir şeyleri elde etmeyi ümit etmeye başladığım zavallılığın zirve noktasındayım. Ağlıyorum...\n\nNeye ağladığımı bile bilmeden ağlıyorum. Ellerimi yaradana açtığımda isteyecek hiç bir şey bulamıyorum, son nefesimi diliyorum. Son nefesimde bir umut arıyorum artık. Pencereden aşağıya bakarken atlamak, trene binerken altında ezilmek, yolda yürürken bir bombanın basıncıyla parçalanmak... Bir insanın kurabildiği hayaller bunlar olabilir mi? Olabilirmiş. Olabilirmiş ölüm bir insanın tek umudu. Tek beklentisi. Çünkü yok dostlarım. Yok. Her şey, insanın kendinde biter. Ne sahip olduklarıyladır alaka, ne malıyla ne mülküyle, ne de başka bir şeyle. İnsanın kendinde bitermiş her şey. Yüzünüzün gülümseyebiliyor oluşuyla \"gurur\" duymalısınız. İnsansınız...\n\nBen insan olamadım. Sevdim mi zamanında belki şu anımda ? Sevdim hem de her zerremle, ama bir başka \"ben\"le sevdim. Bu \"ben\" le sevdim. Yarın ki \"ben\" ben değilim. Karaktersizlik bunun adı. Karakterini bırakın oturtmak, karakterinin herhangi bir noktasını dahi üst üste dizememiş bir beden bunları yazan. Parmaklar, çarpık düşünceler, \"hiç\". Bu beden ağzını açtığında ne denli saçmaladığının farkına vardığından beri ağzını açmamaya çalışıyor. Dün sizi dünyayı değiştirebileceğine ikna edebilirken, bugün dünyanın altında ezildiğine ikna edebilecek bir beden. İkna edebilecek diyorum, anlatacak demiyorum. Çünkü bilgi yok, mantık yok, netlik yok, hiç bir şey yok... \n\nAilenizin kıymetini bilin, memleketinizin kıymetini bilin, hayatınızın sahip olduklarınızın yüzünüzü güldüren her şeyin kıymetini bilin. Ben bilemedim. Ben hiç bir şeyin kıymetini bilemeden nankörlük ettim. Sonucunda da, hiç bir şeyin ortasına gömüldüm, toprağın altına gömülme ümidiyle. Yanlış anlamayın, ölüm derdim lanet olsun bu hayat ölmek istiyorum gibisinden bir dert değil. Allah'tan başka gidecek kimsem kalmadığı için, Allah'tan başka kim, ne, nasıl beni bu halden çıkarabilir bilmediği için, dünya üzerindeki hiç bir şey ile bir arada olamadığım için. Dünyadan biri olamadığım için. \n\nHiç olmak için kıçını yırtıp. Piç olmanın verdiği zavallılık bunun adı. \n\nDeli olmanın verdiği rahatlık bunun adı.\n\nİsimsizliğin kendisi.\n\nNokta.",
      "json_metadata": "{\"tags\":[\"shit\",\"text\",\"empty\"],\"app\":\"steemit/0.1\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "shit",
      "permlink": "hayatin-gercekleri",
      "title": "Hayatın Gerçekleri"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-04-28T19:53:06",
  "trx_id": "4b8f0d249cdbbaa9a193956ec9fc1770ce1cb3a8",
  "trx_in_block": 17,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 32245858,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "Yıllar birbirini kovaladı ve bendeniz dünyaya yeniden yeniden ve yeniden doğarak ayakta kalmaya çalışan bir kaç \"rezil\"den biri olarak kendimi ispatladım. Fakat yine de derdimi anlatamadım...\n\nÇocuktum, umursanamadım çünkü çocuktur geçer dendi, alışır dendi, öğrenecek dendi, ecek acak larla ömür geçer mi denmedi.\n\nErgendim, ergendir, normaldir, olur böyle şeyler, zamana bırak, geçecek, ilerlemeyecek hayatta kalacaksın dendi, ama iyi hissetmek nedir öğretilmedi.\n\nGençtim, bulacaksın bir yolunu, gençsin ilerlersin dendi, sıkıntılar geçecek huzur sana da gelecek dendi, hayat böyle geçer mi diye sordum, öyle yada böyle geçer dendi...\n\nHala genç olduğum söylenen bir yaşımda 22 yaşındayım. Geçmiş ve geleceği \"şu an\"da birleştirme derdinden, tüm geçmişimi bir potada \"şu an\"ın bilgisi ve ışığı altında aktif bir sabırla ama yalnızca \"ben\" ile birleştirmeye çalıştım. Sandım ki geçecek bu sefer, sandım ki ilerlenecek bu sefer, sandım ki gözler yeniden bir çocuğunkine benzeyecek gülümserken, sandım ki sandıklarımın bir perde arkası olmalı ve yaratan bir ışık da bu perdeden sunuyor olmalı. Doğru zannetmişim. Gerçekmiş. Geçmiş ve gelecek \"şu an\"da zaten hali hazırda birleşirmiş. Her ne yöne gidersen git, her ne taşın altına girersen gir, hakikatte gittiğin her yol gideceğin her yol aslında \"Sen\"in seçimin değerlerin öğrendiklerin ve öğreneceklerinmiş. Ama...\n\nAma yıllardan beri sorduğum bu soruların cevabını ailemden uzakta dilini öğrenmek için kendimi yıpratmaktan başka hiç bir şey yapamadığım bir ülkede, yalnız diyemeyeceğim belki ama yalnız hissederek keşfetmek, farketmek, öğrenmek başka. Öğrenildiği anda hakikatte diyemeyeceğim, tıbben, şizofreni yahut bipolar bozukluğun tanısı altında kaldığımı görmek her iki hastalığın da semptomlarını sonuna kadar gösterdiğimi, hastahanede yatılan zamandan dahi 2 ay sonra fark etmek. Fark etmek başka. Derin bir çöküntünün altında ezilmek, yıllardan beri \"yardım edin\" çığlığının maskelenmesine \"benim suçum\" diyişimin hata olduğunu, her şeyi sıfırdan, sil baştan yazmam gerektiği bir dönemde \"bu bağlamda yalnızlığın\" diyemeyeceğim. Kör kütük ahmaklığın altında kaldığımın bilinciyle yine ne diyeceğimi bilemeden yazıyorum. \n\nYazıyorum dostlarım, okunmadığını bilmenin verdiği öz güvenle. Derdimi ardımda kalacak bir şey olsun diye yazıyorum. Çünkü ben her geçen gün biraz daha ölüyorum. Yine derdimi anlatamıyorum, çünkü derdim kendimle bunu bir türlü açıklayamıyorum. Kendimi görmeye başladığım hiç bir alemde duramadığımı gördükçe içime çöktüğümün realitesinde, ölümün ürkütücülüğünü yitirdiği, tek hakikat ve tek yol olarak zihnimin ve bedenimin her zerresini sardığı şu zaman zarfında, hakikatin buna ters düştüğü gerçeğiyle sıkışıp kalmış bir zihnin, kalbine yenik düştüğü, ama kalbin sesinin de duyulamadığı bir dönem...\n\nYine safsatalarıma safsata katıyorum biliyorum ama elimde değil çaresizce yapacak bir şey arıyor yazıyorum.\n\nÖlüm derdine düştüm derdime çare arıyorum. \n\nÖlüm derdi, kavuşma derdi, vuslat bitsin derdi, Allah'a olan özlemin hiç olmadığı kadar bu bünyede hissedildiğini iddaa eden, ama larla dolu bir karakter...\n\nYoruldum.\n\nYıllardır anlatamadığım derdimin, hastahanelik oluşumla anlatıldığı, ama anlatıldığı noktada da etrafımda yanımda sığınabileceğim kimsenin olmadığını görmenin zayıflığıyla yoruldum. Her şeyi bırakmak bedenimin ve zihnimin alabildiği tek yol. Ama hiç bir şeyi bırakmana izin yok diyen bir dünyanın ortasında, çaresiz, aciz, aciz, aciz...",
      "json_metadata": "{\"tags\":[\"safsata\",\"ridiculous\",\"laugh\",\"life\",\"disorder\"],\"app\":\"steemit/0.1\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "safsata",
      "permlink": "yoruldum",
      "title": "Yoruldum"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-04-21T18:56:42",
  "trx_id": "b6c0692a9666ccce338965743f052a81ae7dd694",
  "trx_in_block": 50,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 32122128,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "Ne yazacağımı yine bilemediğim, varlığıma lanet ettiğim bir günün ortasındayım. Geçmiş, gelecek ve şu anı bir araya getirme takıntısından çıkalı beri ne bir motivasyon var nefes almaya nede bir takat var hareket etmeye. Tek istediğim şey diye başlayan bir cümlenin sonunun olmadığı bir dünyada, tek istediğim şeyin ne olduğunun bilincindeyim bu sefer. Ve bu isteğimin varlığında benim varlığımın olmayışından dolayı, hareket kabiliyetim yine sıfırın altında. \n\nYine saçmalıyor gibi gözüküyor olabilirim. Biliyorum çok değişkenim. Zaten hali hazırda bu değişkenliği ortaya koymak ya niyetim bu blog ne sana ne başkasına, yalnız kendime... 2 ay önce dünyayı avuçlarımın içinde oynattığım zannına sahip bir motivasyonum ve enerjim varken, şu an nefes almak öyle zor geliyor ki, anlatsam da beş para etmez.\n\nYazıyorum, yazmak istiyorum. Çünkü anlatabileceğim, anlaşılabileceğim bir yer, kişi olduğunu zannetmiyorum.\nAllah'a iman ile güven arasında sıkışıp kalmış sanırım bu sefer bendeki hakikat. BEN BEN BEN diye diye geçirdiğim şu aciz varlığımın, benimle bir alakası olmadığı bilgisinde, ama yalnızca benden oluştuğu inancındayım ki bu Hakikat'e perde çeken çok kasvetli bir çarpıklık. Öyle ki, her şeyi kendimden beklemek, hiç bir şeyi kendimden beklememekle çarpıştığında...\n\nDediğim gibi yine safsatalarımı ortaya dökmeye başladım. Bilemiyorum...\n\nBen işte... Aciz \"Ben\"...\n\nTürkiye'deki saçma sapan ortamdan yıllardır yapılan işkenceden kaçalı beri, tutturmuş olduğum motivasyonun \"m\"si dahi kalmadı içimde. Neden ? Çünkü insan kendisi için bir şeyler yaptığını düşününce... Kendisi için demeyeceğim insana, ben kendim için bir şey yaptığımda aslında hiç bir şey yapmak istemediğimi görüyorum. Bu bağlamda bir şeyler başarabileceğimi, bir şeylere katkı, fayda sağlayabileceğim inancıyla yola çıktım. Hareket ettim ama aynada gördüğüm şey, bir yükten fazlası değil. Sorundan arta kalan başka bir sorundan başkası değil. Geri kaçmak istedim bir an. Ama aslında İngiltere'ye kendimi bu nedenle hapsettiğimi...\n\nNe nankörlük öyle değil mi; İngiltere'ye hapsettiğimi...\n\nBundan dolayı utanıyorum kendimden. Bu zamana kadar aldığım bütün kararlardan utandığım gibi şu anda da tüm benliğimden utanıyorum. \n\nHayatını ben gibi bir acizle geçirmek zorunda bırakmadığım insanları düşününce o kararlar başka...\n\nHastahanede geçirdiğim 1.5 ayın ardından, hayatımı bir hastahanede yahut hapishanede geçirmemin olası en iyi yol olduğu kanaatine vardım. Ben gibi suçlu, ben gibi hasta, ben gibi... lerin olduğu bir hiçlik dünyası ancak nefes alıp tüketen ben gibi bir hayvanın varlığını sürdürebileceği en zararsız ortamlar olsa gerek...\n\nSiktir et.",
      "json_metadata": "{\"tags\":[\"shit\",\"text\",\"empty\"],\"app\":\"steemit/0.1\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "shit",
      "permlink": "utaniyorum",
      "title": "UTANIYORUM"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-04-17T11:46:48",
  "trx_id": "8aba2ca8772f357d6ad9b068f07f81256e471714",
  "trx_in_block": 34,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 30747785,
  "op": [
    "transfer",
    {
      "amount": "0.001 STEEM",
      "from": "allaz",
      "memo": "Promote your post. Your post will be min. 10  resteemed with over 13000  followers and min. 25  Upvote Different account. Your post will be more popular and you will find new friends. Send 0.5 SBD or STEEM to @allaz (post URL as memo ) Service Active.",
      "to": "hamitod"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-02-28T16:25:57",
  "trx_id": "305bfee32eeb76d0093f216c13059ebc4cd31690",
  "trx_in_block": 1,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 30747781,
  "op": [
    "vote",
    {
      "author": "hamitod",
      "permlink": "i-am-looking-for-truth-part-3",
      "voter": "cron",
      "weight": 2
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-02-28T16:25:45",
  "trx_id": "a376d1c073bc96dc2cec054dbdffd324d8287f5f",
  "trx_in_block": 8,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 30747774,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "If you are honest to do not being able to do anything, you can pray whatever you believe, you can support some organisation, e.g. to try to be a piece of the paradoxical divine. But you can’t read for that, you can’t work for it, you can’t. You can do it for everything, everyone, every moment. It is not talent that looking the whole world, it is talent that hunting down a moment as far as you can. What can you do at the moment to find the truth? Serving… For example, you can serve to you caring service. You can provide a beautiful woman, a handsome man to the world. You can offer a healthy person.\n\n![Image of Sun](http://pngimg.com/uploads/question_mark/question_mark_PNG138.png)\n\nYou are born again with saying “The god is one” in my opinion. Only your name remains with you. Even though, it is not necessary. Just for bureaucracy. It is the name of reaching the truth. It is following behind the reality. It is writing until an ink ends up. It is to be clean to write very clean as well. I don’t know. I can’t know “at the moment”, I can only say that you can’t escape from “suspicious.”. \n\nI think we shouldn’t try to escape from being sceptic. Every time we must go to face our suspicious again and again until our last breath will be consumed.  If you have a barrier in your life, you must leave it whatever it is. Because the truth doesn’t have the last point. If you try to carry a lot of barrier with you, it can be so hard to keep on. Otherwise, you can’t reach anything in your life because if you feel something like a wall, and if you don’t leave it out your feeling and logic can’t find any middle way to walk again.\n\nWe should concentrate our values, our things which are ordered by us. For example, Kur-an. I think one holy book can’t be for memorising without knowing any meaning. Maybe you can say, it is Arabic for Muslim countries to speak a mutual language, I can understand it. For societies, states are able to communicate with each other, I can understand that. But memorising without meaning… \n\nMy starting progress point at that, my lovely friends. We are improving the new language today. It is called English. Whoever starts to learn this language, begin to see the world. I am still beginning of the way. It will take a long time to learn my questions, but with “service”, you can work for the world. You can do a lot of things. Without stopping. But I have a bet as well. I have a dream. And I just want to explain myself. To summarise it; “We can live together.” As the whole world, with only one question, without pain; “I am looking for truth, did you see it ?”",
      "json_metadata": "{\"tags\":[\"truth\",\"confusion\",\"philosophy\",\"insane\",\"psychology\"],\"image\":[\"http://pngimg.com/uploads/question_mark/question_mark_PNG138.png\"],\"app\":\"steemit/0.1\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "truth",
      "permlink": "i-am-looking-for-truth-part-3",
      "title": "I AM LOOKING FOR TRUTH (Part 3)"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-02-28T16:25:24",
  "trx_id": "22869cb2e48c6ea1242c47d7898dafa602df6864",
  "trx_in_block": 26,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 30661048,
  "op": [
    "custom_json",
    {
      "id": "follow",
      "json": "[\"follow\",{\"follower\":\"hamitod\",\"following\":\"chbartist\",\"what\":[\"blog\"]}]",
      "required_auths": [],
      "required_posting_auths": [
        "hamitod"
      ]
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-02-25T16:05:48",
  "trx_id": "50ef087652b62cc99cc37aedb7b4fd4623c2df36",
  "trx_in_block": 1,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 30660885,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "It had not found that anyone who can reply the why questions; had not seen that anyone who tries to become “nothing” for not being religious, only to live with the whole universal system except you so far.\n\n![Image of Numbers](https://livboeree.com/wp-content/uploads/2018/09/numbers.jpg)\n\nIt is not said that “2+2=5.” It can be said that if it is true that 2+2=5, could it said that 3+2=5? If it is a reality, what is 4+1? This type of brain means that asking these type of questions continuously. Whereas, it is clear; if 2+2=5 there is no reality. The phase where it is possible to say 2+2=5, all another thing can change, and one who tries to keep on to do anything in the world should answer the main problem of its brain. Someone focus on 5 number, someone concentrate 2, someone stuck on addition symbol.\n\nMeanwhile, one who intends to reach the truth, who knows his nothing of the existence, who knows we all a grain in the hole, rather than knowing, whose brain tends to create the new world, asks origin question and say; what is the number? Where these letters which form the number word `n-u-m-b-e-r` come from? If these letters can change among countries, how these letters created? If there is a `number` concept, how societies which formed these words occurred? \n\nAt that point, humankind has a chance to divide humanity with numbers and words. \nIf we only tend to describe humanity with numbers, or words, it will be unrespectful tendency another one, and it will become a vicious cycle. Because we came here from fault, those were “2+2=5”, “number”, “society”, “mankind”. \n\nHowever, when we try to understand society, we have to concentrate individuality. At that point, we, as mankind, have an initial confusion that is “Religion”.\n\nI aware, I made you confused a lot. But I give up to be “me” a long time ago. When I try to find answers for these questions, I couldn’t put any subject to my thoughts. If it is put, I may fool myself again and again, because whoever or whatever you are, you are one type of error in this code. So, learning the truth takes a lot of time, life, everything. So, firstly I should realise that I don’t do anything in my life, I am not worthy in any context, I just eat, drink, shit and sleep as if an animal; so as I must carry my adjective “human”, I'm sorry but, yes it can be adjective in a lot of phases. \n\nBeing human firstly coming through understanding that you are not unique. We all should live carrying on every time, with choosing the best options in our hands. Without time, place, independently. (Don’t forget that I don’t share my thoughts, I share my process so, evaluate it, my lovely friends.) \n\nIf you don’t know anything, you are not responsible. “Arrogance is a virtue.” This is conditional; if you know, you are arrogant. But if you see anything in your life, if you know anything in your life, if you heard something… There is no way out; you have to do something to feeling peace. Otherwise, you will face against your existence with significant contradiction. \n\nSecond Question: How can you feel good doing nothing, when you complain about everything?",
      "json_metadata": "{\"tags\":[\"truth\",\"confusion\",\"philosophy\",\"insane\",\"psychology\"],\"image\":[\"https://livboeree.com/wp-content/uploads/2018/09/numbers.jpg\"],\"app\":\"steemit/0.1\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "truth",
      "permlink": "i-am-looking-for-truth-part-2",
      "title": "I AM LOOKING FOR TRUTH (Part 2)"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-02-25T15:57:39",
  "trx_id": "8b3d8e69edb7fd6ad6fafea9babbfe0d466d128b",
  "trx_in_block": 29,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 30659227,
  "op": [
    "vote",
    {
      "author": "sorin.cristescu",
      "permlink": "how-i-learned-to-stop-worrying-and-love-the-bid-bots",
      "voter": "hamitod",
      "weight": 10000
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-02-25T14:34:45",
  "trx_id": "eef90be30fb499bbd965c79e873158f785accd00",
  "trx_in_block": 24,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 30659216,
  "op": [
    "account_update",
    {
      "account": "hamitod",
      "json_metadata": "{\"profile\":{\"name\":\"HamitOD\",\"about\":\"No one\",\"location\":\"United Kingdom\",\"profile_image\":\"https://cdn.steemitimages.com/DQmaBfz7T6FRkdQD3MyQMhsxjYfxqSX8zoYPX4EVZkcudKn/WhatsApp%20Image%202018-05-25%20at%2001.58.55.jpeg\"}}",
      "memo_key": "STM6WRJ7Srj28wQi2Vop2Sg5E7eQyRwCAdTsmc7FDeFJzpyScFpFp"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-02-25T14:34:12",
  "trx_id": "8f8b6db47268f6ccb914f327c83a6e6bf90a6988",
  "trx_in_block": 4,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 30631255,
  "op": [
    "comment",
    {
      "author": "hamitod",
      "body": "In the journey which with reality, mankind could be transcended with surreality, maybe. However, I supposed that can't be more than that being disease. \n\n![Image of Balance](http://themescompany.com/wp-content/uploads/2011/10/balance-of-life-HD-Inspirational-Showcase-Of-2011.jpg)\n\nThe reality mustn't be changed in any way; such as who you are, where you are, what you are doing so easy. If you want to force your part of existence to different \"reality\" dimension, probably your brain starts playing against your brain. If you want to believe that your mind can't agree, you can't complain about this topic when you are lost in your brain. You can't say: \"Yes it is\". It might be played repeatedly. \n\nIn this dimension, you face against that you can manage this world, you can divide yourself from religious, rituals than you can say only: \"The god is one\", \"Allah'tan baska ilah yoktur\", \"La ilahe illallah\", \"Hear O Israel, The Lord our G-d, the Lord is One\" and so on. So, you might be an unbeliever in yourself. If you want to serve the truth to the world and think that serving must be done with some organisation which is bigger than me, you are not alone, you are with the whole world. It is normal that having a scare or suspicious but \"If you want to learn what is possibilities in existence, listen to me as well, then let's look at thing together what will happen.\"; you can shout to the whole world, like that, it is right of you. Trust! Not everyone, not everything, firstly trust yourself. Trust your system. Trust the system, because every possibility goes to someplace. If there is a thing in this life, there is. Then, if you want to do something, if you want to touch at least a thing in this life, you must keep on. You must keep on to ask questions. You must keep on, sometimes, without caring for yourself, (For me, it is every time, it is up to you) without a scare, without caring for being unable to breathe out. \n\nThese are not a joke, you know me, a little bit... Ok, you know me really my lovely friends. I am mad, However, I am mad to myself. I am mad because of patience, I think. How many people did I know who play chess against themselves? I know a lot of people, in fact, but  I hadn't known anyone, who doesn't care about his sexual passion, money, property or possessions if these are a barrier against his values, logic, existential meanings, who can avoid everything without being anxious. Humans might be deceived, a religious person might be deceived, everyone might be deceived, but everyone tries to deceive themselves as well, with movies, series, books, magazines, with everything... \n\nThe first question: How much attention do you pay to understand context rather than the main idea in your life?",
      "json_metadata": "{\"tags\":[\"truth\",\"reality\",\"philosophy\",\"insane\"],\"image\":[\"http://themescompany.com/wp-content/uploads/2011/10/balance-of-life-HD-Inspirational-Showcase-Of-2011.jpg\"],\"app\":\"steemit/0.1\",\"format\":\"markdown\"}",
      "parent_author": "",
      "parent_permlink": "truth",
      "permlink": "i-am-looking-for-truth-part-1",
      "title": "I AM LOOKING FOR TRUTH (Part 1)"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-02-24T15:14:15",
  "trx_id": "85d954f66f770dd88069c397aacde3b7e9ef4ad2",
  "trx_in_block": 50,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 30629352,
  "op": [
    "account_update",
    {
      "account": "hamitod",
      "json_metadata": "{\"profile\":{\"name\":\"HamitOD\",\"about\":\"No One\",\"location\":\"United Kingdom\",\"profile_image\":\"https://cdn.steemitimages.com/DQmaBfz7T6FRkdQD3MyQMhsxjYfxqSX8zoYPX4EVZkcudKn/WhatsApp%20Image%202018-05-25%20at%2001.58.55.jpeg\"}}",
      "memo_key": "STM6WRJ7Srj28wQi2Vop2Sg5E7eQyRwCAdTsmc7FDeFJzpyScFpFp"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-02-24T13:39:00",
  "trx_id": "3fbe5da31bdba3c3a0ad48308015174788a80fa7",
  "trx_in_block": 19,
  "virtual_op": 0
}

{
  "block": 30100432,
  "op": [
    "delegate_vesting_shares",
    {
      "delegatee": "hamitod",
      "delegator": "steem",
      "vesting_shares": "29066.232786 VESTS"
    }
  ],
  "op_in_trx": 0,
  "timestamp": "2019-02-06T04:34:06",
  "trx_id": "1febf53d2e67b28eeaa6f6cb4ada061fb71a017b",
  "trx_in_block": 10,
  "virtual_op": 0
}